Studebakersowie to rozumieją. Wydają się przestarzałe, zmęczone i utknęły w przeszłości. Wszyscy znają żart Fuzzera Beara: westchnął nad zrujnowanym Studebakerem z 1951 roku jak niedźwiedź uwięziony w swoim „naturalnym” środowisku kurzu i rdzy. To był tylko żart.
Ale Fazzer się mylił.
Zabierz tę ruinę do Meksyku, a zasady gry się zmienią. Opływowe Studebakery nie są tam sedanami. To są rakiety. I właśnie teraz jeden z nich czeka na Twoje oferty w ramach Bring a Trailer.
To nie jest krążownik twojego dziadka
Tutaj mamy Champion Starlight z 1954 roku. Na papierze jest to zabytkowy amerykański sedan, ale pod maską kryje się NASCAR przebrany za Studebakera. Jest rama rurowa i 6-litrowy Chevy V8 o mocy około 550 koni mechanicznych. Moc ta przekazywana jest na tylne koła za pośrednictwem pięciobiegowej, sekwencyjnej manualnej skrzyni biegów.
Panamericana to nie tylko wyścig, to próba sił. Nie da się tu wygrać samym przyspieszaniem samochodu. Musimy przetrwać.
Samochód dopuszczony jest do ruchu drogowego. Ma nawet kalifornijskie tablice rejestracyjne. To prawda, że \u200b\u200bteraz ma status „Planowany brak działania”, co jest bardzo wygodne, ponieważ w ten sposób oszczędzasz na opłacie rejestracyjnej. Technicznie rzecz biorąc, mógłbyś pojechać nim do Taco Bell.
pójdziesz? Najprawdopodobniej nie. Jest głośno, gorąco i strasznie jest wyprzedzać. Ale spojrzenia, które będą na ciebie rzucane? Warto.
Dlaczego Studebaker?
Brzmi jak oksymoron, prawda? Zrobić pręt do kapelusza ze Studebakera? Po co? Ponieważ te samochody są z natury aerodynamiczne. Nawet jak na standardy lat pięćdziesiątych przecinały powietrze jak nóż. Owiń to opływowe nadwozie wokół sztywnej, nowoczesnej ramy zgodnej ze specyfikacją NASCAR Cup (wyprodukowanej w 2015 r.), a otrzymasz coś naprawdę niebezpiecznego.
Dominują w La Carrera Panamericana. W zeszłym roku trzech Studebakerów zajęło trzy pierwsze miejsca w klasie otwarcia. Trzej Studebakerzy. Pokonując o milę nowoczesne Porsche 911 w swojej klasie. Ich dominacja trwa dziesięciolecia, jest ciągła i, szczerze mówiąc, upokarzająca dla każdego, kto próbuje konkurować.
Zawieszenie radzi sobie z chaosem. Amortyzatory Öhlins, sprężyny Eibach. Hamulce Alcon. Koła są 16-calowe, trzyczęściowe, firmy BBS. Jest system przeciwpożarowy, wyścigowe fotele typu halo i sprzęt ochronny w ilości wystarczającej, aby kierowca gokartu Indy czuł się bezpiecznie. Może.
Silnik został zbudowany przez specjalistę z Północnej Karoliny do zasilania benzyną 92-oktanową. Jest to konieczne, ponieważ trasa Panamericana przebiega wzdłuż odległych meksykańskich autostrad, na których nie jest dostępne paliwo premium.
To auto nie jest przeznaczone do salonu. Widziała różne rzeczy. Ponad 300 okrążeń toru Thunderhill rozłożonych na 25 godzin wyczerpujących wyścigów wytrzymałościowych. Przełęcze górskie. Ciepło. Szorstkie powłoki. Ona to wszystko wytrzymała.
Większość samochodów w tym wieku to projekty renowacji. Ten jest bronią. Stworzony, aby zwyciężać, stylizowany na jazdę. Niewiele samochodów może spełnić jedno i drugie.
