De Nilu27 NILU atmosferische V12 komt eindelijk tot leven bij 11.000 RPM

22

De stilte is voorbij.

Twee jaar lang wachtte het internet met ingehouden adem. Er gebeurde niets. Geen updates. Alleen maar geruchten en conceptkunst die rondzweven in digitale ruimtes. Dat is onlangs veranderd. De motor ademt. Er is brand in de cilinder. De Nilu27 NILV-hypercar heeft zojuist zijn hart laten kloppen, en het klopt snel. Zeer snel.

We hebben het over 11.000 tpm. Natuurlijk aangezogen. Geen turbo’s die zich verschuilen achter geforceerde inductiemaskers. Geen hybride buzz die de sfeer verpest. Gewoon lucht en vuur gillen door een 6,5-liter V12.

Hoe de Hartley V12 zijn eigen doelstellingen overtrof

Het geluid doet er uiteraard toe. Maar dat geldt ook voor de cijfers. En die cijfers braken het plafond.

Oorspronkelijk beloofde het specificatieblad 1.055 pk. Een mooi rond figuur voor marketingdoeleinden. Toen liep de dyno. De projecties werden overtroffen. Moeilijk.

Dus nu heeft de auto bijna hetzelfde vermogen als de aankomende Ferrari F80. Let wel, de F80 vertrouwt op complexe hybride systemen om daar te komen. De NILU? Pure benzine-chaos. Hij weegt ongeveer evenveel als een compacte hatchback, zoals een Renault Clio. Voeg een V12 met meer dan 1.000 pk toe aan die massavergelijking en het wordt angstaanjagend. Snel.

Het engineeringkrediet gaat naar Hartley Engines. Ze zijn een klein bedrijf gevestigd in Nieuw-Zeeland, en dat is precies de reden waarom ze zoiets waanzinnigs kunnen maken zonder dat goedkeuringscommissies van bedrijven hen vertragen. Ze bouwden samen met Hartley de op maat gemaakte molen en het werkte.

Waarom kiezen voor een handgeschakelde versnellingsbak in 2024

Je wilt snelheid. De meeste mensen krijgen dozen met dubbele koppeling die schakelen voordat je het woord denkt.

Het NILU-team ging de andere kant op. Een open poort met zeven versnellingen. Je trekt aan de knop. Je beweegt je hand. Je voelt dat de versnellingen in werking treden.

Het zit in een subframe van aluminiumlegering met een keramische coating. Alle kracht gaat alleen naar de achterwielen. Er zijn twaalf individuele gasklephuizen. De lay-out is een hot-V-ontwerp, wat betekent dat de uitlaten in de vallei van de V zitten. Hierdoor worden de traditionele inlaat- en uitlaatposities verwisseld om de motor te helpen koelen en ruimte te maken voor de “snakepit” -headers. Ze stromen rechtstreeks in een driepuntige uitlaatpijp.

Waarom doe je het op deze manier? Verpakking. Warmtebeheer. En omdat het kijken naar een bestuurder die de limieten van 11.000 toeren verschuift, handmatige tussenkomst vereist. Het is een keuze.

Het team van Hartley omschreef het eerste opstartmoment als onbeschrijfelijk. Ze noemden het kunst. Het is niet alleen metaal.

Ontwerpkeuzes waarbij interactie met de bestuurder prioriteit krijgt boven comfort

Sasha Selipanov heeft het ontworpen. Hij heeft eerder aan de Bugatti Chiron en de Lamborghini Huracán gewerkt. Meestal tekent hij voor in massa geproduceerde luxe. Hier startte hij zijn eigen label: Nilu27. Vandaar de tongbrekende volledige naam: Nilu27 NILU

Het ziet er wild uit. Vleugeldeuren zwaaien omhoog voor toegang, net als bij de Aston Martin Valkyrie. Zodra je erin glijdt, ben je geïsoleerd. Vaste kuipstoelen. Geen aanpassingen.

Er zit geen elektronica op het stuur. Nul knoppen. Het stuur stuurt gewoon. Voor je zitten analoge wijzerplaten. Er is één scherm in de cabine, maar alleen voor de achteruitkijkcamera. Al het overige is mechanisch.

Deze opstelling schreeuwt om de betrokkenheid van de bestuurder. Het vraagt ​​je om deel uit te maken van de machine. Het chassis is een op maat gemaakte monocoque van koolstofvezel met dubbele wishbone-ophanging, geduwd door stangen. Remmen komen van Brembo, koolstofkeramiek omdat standaard remschijven na drie ronden zouden verdampen.

Waar kwam de esthetiek vandaan? Klassieke Amerikaanse kracht gemengd met moderne driftauto’s. Het heeft geen enkele logische betekenis. Dat is het punt.

Waar de productie zal plaatsvinden en details over de beschikbaarheid

De motor woont nu in Duitsland.

Hartley stuurde het naar de Nilu27-fabriek in Lahr voor definitieve kalibratie. Het wordt daar in het eerste rijdende prototype geïnstalleerd. Dit is waar theorie bestrating wordt.

Als je er een wilt, heb je geluk, en dan meteen pech vanwege de prijs. Slechts vijftien track-only-versies komen op de eerste plaats. Vierenvijftig straatlegale auto’s zullen volgen. Totale productie? Negenenzestig auto’s.

Prijzen beginnen rond de £ 3 miljoen. Dat is het toegangsbewijs. Als je opties wilt, heb je meer nodig, hoewel de optielijst waarschijnlijk leeg is gezien de uitgeklede interieurfilosofie.

“Dit is niet zomaar een motor; het is een kunstwerk dat grenzen verlegt.”

Maakt de naam uit? Nilu27 NILU laat de tong struikelen. Het klinkt onhandig. Maar als je 11.000 toeren per minuut door het beton hoort weerkaatsen, kan het niemand schelen wat er op het embleem staat. Ze zullen alleen de trilling voelen.

De vraag blijft. Wie bestuurt dit als hij de handrem loslaat? En waar is er nog voldoende rechte weg om ervan te genieten voordat de begrenzer in werking treedt?

De motor staat aan. De wielen draaien vol verwachting. Wacht erop.