Додому Motoryzacja Upadek dywizji Wide Track: Pontiaki 1971–1976

Upadek dywizji Wide Track: Pontiaki 1971–1976

Pojazdy Pontiac z lat 1971–1976 były samochodami pełnowymiarowymi, które podlegały presji ze strony czynników wewnętrznych i zewnętrznych w przemyśle samochodowym.

Gdy lata 60. dobiegły końca, Pontiac znalazł się u schyłku ery wielkiego sukcesu. Przez większą część dekady oddział Wide Track walczył o utrzymanie trzeciego miejsca w sprzedaży krajowej, ale z powodu szeregu złożonych zmian „normalne funkcjonowanie” już nie funkcjonowało.

Wizerunek Pontiaca jako potężnego producenta samochodów sportowych był w pełni zasłużony, ale na początku lat 70. reputacja ta nie była już panaceum na sprzedaż. Równanie nie powiodło się. Fala nowych rządowych przepisów dotyczących emisji, a także presja ze strony grup konsumenckich i firm ubezpieczeniowych, aby podnieść ceny pojazdów o wysokich osiągach, osłabiły popyt.

Spójrz na liczby. W 1970 roku sprzedaż GTO była o ponad połowę mniejsza niż w przypadku modelu z 1966 roku. Sprzedaż Firebirda również znacząco spadła.

Dyrektor generalny F. James MacDonald widział nadchodzący upadek. Sprzedaż spadła od szczytu w 1968 r., a konkurencja ze strony marek zależnych General Motors nasiliła się. Jego decyzja? Modele ze zmniejszonym wyposażeniem.

Samochody serii Le Mans, takie jak T-37 i GT-37, otrzymały wnętrza w stylu taksówek i niższe ceny. Było to działanie desperackie, które nie pomogło wzmocnić wizerunku marki. Pontiac również nie miał konkurencyjnego samochodu kompaktowego. Ventura II z 1971 r. bazowała na platformie Chevroleta Nova, ale została wprowadzona zbyt późno, aby wypełnić niszę na rosnącym rynku samochodów kompaktowych.

Pomimo przejścia na tańsze, mniejsze samochody, sprzedaż Pontiaca na początku dekady była nadal w dużym stopniu uzależniona od tradycyjnych samochodów pełnowymiarowych.

Zmiana platformy w 1971 r

Model z 1970 r. był po prostu zmianą stylizacji modelu z 1969 r. Prawdziwa historia zaczyna się w 1971 roku wraz z pojawieniem się nowej linii dużych samochodów.

Ta generacja została oparta na nowej platformie nadwozia typu B firm Chevrolet, Oldsmobile i Buick. Pontiac opracował unikalne podwozie dla nowego nadwozia. Konstrukcja ramy obwodowej pozostaje taka sama, ale wygląd został znacząco zmieniony.

Całkowicie nowe jest także przednie zawieszenie. Ma to samo DNA, co Firebird drugiej generacji, wprowadzony na rynek w lutym poprzedniego roku. Przeprojektowane punkty mocowania i ulepszona geometria poprawiają prowadzenie, komfort i jakość jazdy.

Tylne zawieszenie otrzymało podobne ulepszenia. Kombi pozostało z zawieszeniem na resorach piórowych. Inne modele przeszły na nową konstrukcję czterowahaczową ze sprężynami śrubowymi.

Dostępne są trzy długości rozstawu osi:
* Catalina: 123,5 cala
* Modele z najwyższej półki: 126 cali
* Wersja: 127 cali

Styl Pontiaca z 1971 r

1971 Pełnowymiarowe samochody Pontiac przyjęły trend stylistyczny „kadłuba”. Chrysler rozpoczął ten projekt w 1969 roku wraz z wprowadzeniem czterech pełnowymiarowych linii. Celem było zapewnienie pasażerom izolowanego komfortu.

Wersje Pontiaca były różne. Nie stosowali tak wysokiej linii pasa. Unikano estetycznego obrazu „pływającej fortecy”. Rezultatem jest elegancki, bardziej zintegrowany wygląd, który wyróżnia się na tle konkurencji.

Ta zmiana stanowi punkt zwrotny. Agresywna i potężna postawa końca lat 60. ustąpiła miejsca bardziej stonowanemu stylowi. Bardziej uległy.

Ale komfort ma swoją cenę. Poprawa obsługi jest minimalna. Zmniejszone korzyści w zakresie wydajności.

1972 Pontiac musi stawić czoła konsekwencjom. Rynek się zmienia. Klienci się zmieniają. Samochody muszą się dostosować lub zginąć.

Gdzie zdecydowali się pojechać?

Odpowiedź kryje się w szczegółach. Drobne zmiany w osłonie chłodnicy. Linie stały się bardziej miękkie. Jazda jest teraz cichsza.

To nie koniec ery produktywności. Jeszcze nie. Ale to jest początek końca.

Remake Pontiaca z 1971 r.: Odważne linie i zawiła strategia

Przód Pontiaca został przeprojektowany nie tylko na rok 1971: przód samochodu otrzymał imponujący wygląd przypominający dziób. Głównym elementem konstrukcyjnym jest ogromna dzielona osłona chłodnicy. Pionowe sekcje pośrodku połączone z niskimi, poziomymi belkami biegnącymi do krawędzi samochodu, poniżej czterech reflektorów. Większość komórek siatki jest wypełniona cienkimi poziomymi listwami, ale pośrodku i u góry dodano pionowe listwy, aby poprawić teksturę. Przedni zderzak jest zagłębiony w kierunku środka, co nadaje osłonie chłodnicy efekt dodatkowej głębi. Powyżej maska ​​ma wypukły kształt „żelaznej deski” z centralną żebrowaną linią, która nawiązuje do konstrukcji osłony chłodnicy.

Skrzydła mają ściśle pionową krawędź natarcia. Podkreśliło to masywny wygląd przodu. Gdy cofaliśmy się, skrzydła i drzwi przybrały opływowy kształt kadłuba. Stworzyło to duże, wydłużone nadkola zarówno z przodu, jak i z tyłu. Profil przedniego błotnika jest podobny do tylnego, ale jest nieco pochylony do przodu. Z tyłu znajdowały się dwa rzędy żaluzji. Służyły jako otwory wentylacyjne dla nowego systemu mocowania występującego w niektórych pojazdach GM. Pokrywa bagażnika sięga aż do zderzaka. Ułatwiło to załadunek bagażnika. Obszar sięgający aż do zderzaka jest wąski i wypełniony ogromnymi poziomymi soczewkami tylnych świateł.

Wnętrze deski rozdzielczej i unikalne kombi

Wnętrza zostały całkowicie przeprojektowane. Cechą charakterystyczną jest nowy wygląd deski rozdzielczej przypominający kokpit. Zakrzywia się przed kierowcą, przypominając panel sterowania myśliwca. Wygląd ten odzwierciedla design coupe z twardym dachem Personal Luxury Grand Prix. Catalina była jedyną serią oferującą wszystkie style nadwozia. Kupujący mogli wybierać spośród dwudrzwiowego coupe z twardym dachem, kabrioletu, czterodrzwiowego sedana, czterodrzwiowego coupe z twardym dachem lub sześcio- lub dziewięcioosobowych kombi Safari.

Wszystkie pełnowymiarowe kombi Pontiac z 1971 roku były wyposażone w nową „uchylną” tylną klapę GM. Elektrycznie chowana tylna szyba chowana w dachu. Ręczne drzwi tylne (z opcjonalną elektrycznością) chowane w podłogę. To był innowacyjny system. Naprawa była również skomplikowana i kosztowna.

Zamieszanie z modelami Pontiaca

Konkurencja wewnątrz korporacji zmusiła planistów Pontiaca do pośpiechu. Nowy model był potrzebny, aby konkurować z zewnętrznymi konkurentami, takimi jak Dodge i Mercury. Musieli także stawić czoła konkurencji ze strony innych działów GM. Celem było zmniejszenie luki w składzie Pontiaca. Strategia nie powiodła się. To zdezorientowało kupujących. Rozwodniło to dobrze znane marki Pontiaca, zwłaszcza Bonneville, które było produkowane od lat.

Wersja Broughama

Linia Cataliny stale się powiększa wraz z dodaniem Broughama. Modele te obejmują dwudrzwiowe i czterodrzwiowe coupe z twardym dachem, a także czterodrzwiowy sedan. Ulepszenia obejmują luksusowe wnętrze. Napis Brougham można zobaczyć na słupku C. Luksusowe kołpaki dopełniają całości. Ceny Broughama zaczynają się o ponad 200 dolarów wyżej niż podobnie wyposażona podstawowa Catalina.

Pełnowymiarowa oferta Pontiaca #1971: hierarchia modeli, dane techniczne silnika, rzadka manualna skrzynia biegów

Linia pełnowymiarowych produktów Pontiac z 1971 r. przeszła poważną restrukturyzację, szczególnie w hierarchii produktów z najwyższej półki. Bonneville, niegdyś niekwestionowany okręt flagowy, podupadał. Pontiac wprowadził nowego Grand Ville, który skutecznie wytrącił Bonneville Broughama z czołówki, zachowując jednocześnie 126-calowy rozstaw osi. Seria Executive zniknęła całkowicie.

Bonneville i nowa filozofia Grand Ville

Bonneville był dostępny jako 4-drzwiowy sedan oraz 2- lub 4-drzwiowy hardtop. Łatwo to stwierdzić z zewnątrz. Poszukaj szerokiego, pełnowymiarowego wykończenia dolnej części nadwozia z żaluzjami za nadkolami przednich kół.

Grand Ville oznaczało zmianę strategii. Zamiast ulepszać Bonneville, Pontiac zdecydował się „przewyższyć Bonneville”. Celem jest stworzenie nowego punktu zainteresowania dla oddziału. Ten samochód był najbliższym Pontiacem odrodzenia czcigodnego nadwozia typu C, ostatnio widzianego w Custom Torpedo z lat 1940–1941.

Technicznie rzecz biorąc, Grand Ville korzystało z tego samego nadwozia „B”, co Catalina i Bonneville. Jednak formalna linia dachu z twardym dachem została zapożyczona z nowych Cadillaców z nadwoziem C, Buicka Electry i Oldsmobile Ninety-Eights. To hybrydowe podejście pozwala Pontiacowi dostarczyć pojazd wysokiej jakości bez niemożliwych do poniesienia kosztów związanych z całkowicie nową platformą.

Wielki wóz safari

Zmiany wprowadzono także w wagonach poziomych. Nie ma kombi Bonneville ani Grand Ville. Zamiast tego Pontiac zaoferował Grand Safari. Model ten ma podstawowy układ napędowy Bonneville, ale zawiera również wersję Grand Ville. Wewnętrzna numeracja Pontiaca umieściła Grand Safaris z lat 1971–72 i 1975–76 w grupie Bonneville, podczas gdy model z lat 1973–74 został zgrupowany w Grand Ville. Wykończenie imitujące drewnopodobne jest opcjonalne we wszystkich wersjach kombi.

Rewizje silnika Pontiac V-8 z 1971 r

W 1971 roku układy napędowe przeszły poważne zmiany. Podobnie jak wszystkie oddziały GM, Pontiac obniżył stopień sprężania, aby zachować zgodność z ustawą o czystym powietrzu z 1970 r. i wspierać wschodzący rynek paliw o niskiej i bezołowiowej zawartości. Silniki V-8 o pojemności 350, 400 i 455 cali sześciennych pozostały, ale moc spadła. Nowe samochody mają wyższą masę własną, co jeszcze bardziej wpływa na osiągi.

Silniki standardowe i opcjonalne

Podstawowym silnikiem Cataliny był dwulufowy silnik 350 cid.
* Specyfikacje: średnica otworu 3,88 cala, skok 3,75 cala, stopień kompresji 8,0:1.
* Moc: 250 KM przy 4400 obr./min. Moment obrotowy 350 Nm przy 2400 obr./min.

Catalina Safari i Brougham są standardowo wyposażone w dwulufową 400 cid, ale jest to również opcja w innych Catalinach.
* Specyfikacje: średnica średnicy 4,12 cala, skok 3,75 cala, stopień kompresji 8,2:1.
* Moc: 265 KM przy 4400 obr./min. Moment obrotowy 400 Nm przy 2400 obr./min.
* Opcjonalnie: Wersja 4-lufowa dodaje 35 koni mechanicznych.

Bonneville otrzymał jako wyposażenie standardowe silnik V-8 455 cid.
* Dane: średnica otworu 4,15”, skok 4,21”, średnica czopu głównego 3,25”, stopień sprężania 8,2:1.
* Moc: 280 KM przy 4400 obr./min. Moment obrotowy 455 Nm przy 2000 obr./min.
* Uwaga: Silnik pracuje płynnie i elastycznie, idealnie pasuje do dużego Pontiaca. Jest to opcja za dodatkową opłatą w przypadku Catalinas.

Grand Ville jest wyposażony w czterolufowy pistolet 455 i jest opcjonalny we wszystkich innych pełnowymiarowych modelach.
* Moc: 325 KM przy 4400 obr./min; Moment obrotowy 455 Nm przy 3200 obr./min.

Rzadka manualna skrzynia biegów

Rok 1971 oznaczał wczesny koniec ręcznej skrzyni biegów w pełnowymiarowych samochodach Pontiac. Pomimo reputacji automatycznej skrzyni biegów Turbo Hydra-Matic niektórzy nabywcy zamówili synchronizowaną, trzybiegową manualną skrzynię biegów, która do marca była technicznie standardem.

Dokumentacja fabryczna ujawnia niedobory.
* 144 Catalina Coupe i Sedan
* 30 wagonów Cataliny
6 Broughamów
4 Bonneville
*2 Wielkie wioski

Te osobliwości zostały zmontowane przed zamknięciem okna ręcznej skrzyni biegów w marcu 1971 r. Turbo Hydra-Matic stało się wówczas standardem, a zmiana zbiegła się ze wzrostem ceny podstawowej.

Numery produkcyjne

Całkowita produkcja Pontiaca z nadwoziem typu B w 1971 roku wyniosła 261 282 egzemplarze. To mniej niż dane z 1970 r., po części z powodu strajku na początku roku modelowego, który spowolnił produkcję GM. Pomimo spadku, pełnowymiarowy model jest nadal najpopularniejszym modelem Pontiaca.

Pełnowymiarowe modele Pontiaca przeszły jedynie niewielkie zmiany w 1972 roku. Obejmowały one zmieniony przód, większe kierunkowskazy ze zintegrowanymi nakładkami na błotniki oraz „klasyczną” osłonę chłodnicy, która utraciła poziome przedłużenia.

Pontiac z 1972 r

W pełnowymiarowym modelu Pontiac z 1972 roku wprowadzono jedynie niewielkie zmiany. Zmieniona konstrukcja przodu ma większe kierunkowskazy, które są zintegrowane z nakładkami błotników. „Klasyczna” osłona chłodnicy straciła poziome przedłużenia, a obie pary reflektorów zostały zgrupowane we wspólnych jasnych ramkach, zamiast być montowane niezależnie od siebie, jak w 1971 roku.

Sprzedaż Pontiaca wzrosła w 1972 r., wykazując znaczny wzrost w porównaniu z rokiem poprzednim. Aktualizacje wizualne były subtelne, ale zauważalne. Modele Bonneville i Grand Ville zastępują poprzedni projekt osłony chłodnicy bardziej stonowanymi poziomymi szczelinami i charakterystycznymi pionowymi listwami. Listwy progowe drzwi Bonneville utraciły swój żaluzjowany wygląd i mają teraz bardziej wyrazisty profil boczny.

Zderzak stał się cięższy, a jego wygląd bardziej masywny. Na przednim i tylnym zderzaku pojawiły się czarne paski odporne na zarysowania. To nie jest tylko kwestia estetyki. Jest to proaktywny krok w odpowiedzi na oczekiwane zaostrzenie federalnych przepisów dotyczących zderzaków.

Zmieniono system wentylacji wewnątrz. Wyeliminowano żaluzje na pokrywie bagażnika i tylnej klapie. Kolory nadwozia i wystrój wnętrza zostały nieco zaktualizowane, ale ogólny projekt pozostał wierny modelowi z 1971 roku.

Ale prawdziwa historia rozgrywa się pod maską. A dokładniej, w sposobie przedstawienia tej historii.

Zmiany w Metodologii SAE Net

W 1972 roku General Motors zaczął używać metody SAE Net (Society of Automotive Engineers) do pomiaru mocy. To była poważna zmiana. Poprzednie wartości często uwzględniały straty mocy z akcesoriów takich jak generatory i pompy wodne. Nowa metoda SAE Net mierzy moc na wale tylnym skrzyni biegów z zainstalowanym kompletnym zestawem wyposażenia, w tym filtrem powietrza i układem wydechowym.

Wynik? Liczby wydają się mniejsze. Są bardziej realistyczne i odzwierciedlają moc faktycznie przekazywaną na koła. Czy te maszyny działają inaczej? Nie. Rzeczywista moc i przyspieszenie nie spadły znacząco pomiędzy modelami z 1971 i 1972 roku. Zmiana polega wyłącznie na sposobie obliczania mocy wyjściowej.

Silnik V8 o pojemności 350 cali sześciennych, wcześniej osiągający moc 250 KM, obecnie wytwarza 160 KM. przy 4400 obr./min. W przypadku podwójnego układu wydechowego liczba ta wzrasta do 175 KM.

Silnik 400 również wykazał podobny spadek na papierze. Wersja z dwoma gaźnikami przeniosła moc z 265 KM. przy 175 KM przy 4000 obr./min. Podwójne rury wydechowe zwiększają moc do 200 KM. Czterowęglowy silnik 400 o mocy 300 KM. obecnie wytwarza 200 KM. przy 4000 obr./min. Podwójny wydech podnosi tę liczbę do 250 KM.

To samo dotyczy dużych silników. Moc dwuwęglowego silnika 455 spadła z 280 KM. do 185 KM przy 4000 obr./min (200 KM z podwójnym układem wydechowym). Czterowęglowy silnik 455 znajdował się na szczycie linii samochodów klasy B, wytwarzając 220 KM. przy 3600 obr./min. Przy dwóch rurach wydechowych moc sięga 250 KM.

Liczby te wyglądają słabo w porównaniu z rokiem 1971, ale są po prostu obliczane inaczej.

Niezapomniane uwagi dotyczące bezpieczeństwa i wzrost produkcji

Bezpieczeństwo to kolejny ważny aspekt. Układy kierownicze w pełnowymiarowych pojazdach GM zostały wycofane z rynku w 1971 i 1972 r. Krajowa Administracja Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (NHTSA) zidentyfikowała ryzyko. Małe kamienie i zanieczyszczenia mogą utknąć w sprzęgle wału kierownicy. Może to spowodować utratę kontroli nad pojazdem.

Aby rozwiązać ten problem, do pojazdów, których dotyczy problem, dodano funkcje ochronne. Aby rozwiązać ten problem, na rok modelowy 1973 opracowano przeprojektowane sprzęgło.

Pomimo presji regulacyjnej produkcja znacznie wzrosła. Całkowita produkcja w 1972 r. wzrosła o 31%, przekraczając granicę 342 000 sztuk. Catalina stała się koniem pociągowym. Wyprodukowano 228 262 egzemplarze. Ten pojedynczy model spełniał praktycznie wszystkie wymagania stawiane pełnowymiarowemu samochodowi Pontiac począwszy od 1971 roku.

Modele Bonneville i Grand Ville również wykazały wzrost. Kupujący zareagowali na nowoczesny wygląd i postrzeganą wartość, mimo że wartości mocy na emblematach wydawały się niskie.

Rok modelowy 1973 przyniósł więcej zmian ze względu na bardziej rygorystyczne federalne przepisy dotyczące emisji i bezpieczeństwa. Jednak do 1972 roku Pontiac dał sobie radę, dostosowując się do nowych standardów pomiaru i sprzedając więcej samochodów niż kiedykolwiek wcześniej. Nawet jeśli dokumenty mówią inaczej, moc silnika nadal istnieje. Co by było, gdyby rząd zaczął mierzyć wszystko inaczej? Liczby się zmieniły, ale metal pozostał ten sam.

Pontiac traci dodatkowe kilogramy. Aby uprościć i tak już rozległą ofertę, firma wycofała kabriolet Catalina i całkowicie zaprzestała produkcji linii Catalina Brougham. Pozostałe modele z nadwoziem B inne niż kombi, w tym większy Pontiac, otrzymały ujednolicony rozstaw osi 124 cale. Kombi zachowało swoją 127-calową długość, umożliwiając innym modelom sedanów konkurowanie na bardziej kompaktowej i ujednoliconej platformie.

Przednia część otrzymała surową, mocną zmianę stylizacji. Z nowej osłony chłodnicy na całą szerokość samochodu wystaje ogromny, pochłaniający energię zderzak. Catalina zachowuje tradycyjny poziomy wzór listew grilla. Inne serie przeszły na konstrukcję „klatki na jajka”, nadając przodowi bardziej agresywny wygląd siatki.

Ulepszenia pod skórą

Poszerzenia tylnych błotników są teraz standardowym wyposażeniem coupe i kabrioletów Grand Ville. Drobne detale wyróżniają Grand Ville spośród innych modeli. Tylne światła Grand Ville zostały przeprojektowane, aby stworzyć wyjątkową kombinację świateł, różniącą się od serii Catalina i Bonneville.

Ale prawdziwa historia kryje się pod maską. Normy środowiskowe stają się coraz bardziej rygorystyczne, a Pontiac jest zmuszony się dostosować. Wszystkie silniki V-8 są wyposażone w systemy kontroli emisji nowej generacji. Wśród nich znajduje się układ recyrkulacji spalin (EGR). Cel jest prosty: do cylindra wprowadzana jest niewielka ilość spalin. Obniża to temperaturę spalania i ogranicza powstawanie szkodliwych tlenków azotu.

Szczyt 1973 i transformacja 1974

Punktem kulminacyjnym był rok 1973. Pontiac sprzedał 919 872 egzemplarzy. To o 281 tys. sztuk więcej niż rok wcześniej. Segment pełnowymiarowych pojazdów znacząco przyczynił się do tego wyniku, a produkcja modeli Catalina, Bonneville i Grand Ville osiągnęła poziom 375 000 sztuk.

Większość silników wróciła do służby w 1973 roku, ale ich osiągi spadły. Zniknął silnik 455 z gaźnikiem 2-karatowym. Silnik o pojemności 400 cali sześciennych z dwoma gaźnikami stał się standardowym zespołem napędowym w Bonneville. W roku 1973 Bonneville Hardtop Coupe było również oferowane z opcjonalnym pakietem „Radialnego Tuned Suspension”. Nie dotyczyło to tylko opon radialnych. Pakiet zawierał sztywniejsze sprężyny i amortyzatory, aby poprawić prowadzenie na ciężkim, pełnowymiarowym podwoziu.

Potem przyszedł rok 1974. Federalne standardy bezpieczeństwa przy wywróceniu pojazdu wymagały dalszych zmian. Dwudrzwiowe coupe Catalina i Bonneville otrzymały nowy dach w kształcie „kolumnady”. W modelu tym dodano słupek B i większe tylne szyby boczne. Za drzwiami pozostaje małe, ręczne okienko, utrzymujące efekt „bez słupków” dla tych, którzy cenią sobie sylwetkę.

Krach na rynku

Optymizm nie trwał wiecznie. W październiku tego roku, zaledwie kilka tygodni po wejściu do sprzedaży modelu z 1974 roku, na Bliskim Wschodzie wybuchła wojna. Arabskie kraje produkujące ropę nałożyły embargo na ropę. Dostawy paliwa były w ostatnich miesiącach ograniczone. Zainteresowanie Amerykanów dużymi samochodami rodzinnymi z silnikami V-8 szybko osłabło. Gospodarka narodowa zbudowana na taniej energii zaczęła podupadać.

Najbliższe lata będą trudne dla Detroit. Rekord sprzedaży z 1973 roku nigdy się nie powtórzy. Branża znajdowała się w środku ciemnej zimy, a nadwozie Pontiaca B musiało stawić czoła rzeczywistości, dla której został zbudowany.

1974: Rok, w którym zmienił się nastrój

Przód został przeprojektowany, zastępując poprzedni wygląd pojazdem silnie nawiązującym do stylistyki Mercedes-Benz. Chłodnica została przesunięta na środek, a połączoną listwę świateł pozycyjnych i kierunkowskazów włożono w szczelinę między zderzakiem a obramowaniem reflektora. Tylna część również nie uniknęła zmian. Nowy zderzak, zaprojektowany tak, aby wytrzymywał uderzenia, podniósł uchwyt tablicy rejestracyjnej w poszycie nadwozia i zamknął poprzedni otwór bagażnika.

Pod maską skład stał się bardziej skąpy. Silnik o pojemności 350 cali sześciennych zniknął z gamy samochodów pełnowymiarowych. W rezultacie dwugaźnikowy silnik 400 stał się podstawowym zespołem napędowym modeli Catalina i Bonneville. Jeśli potrzebujesz większej mocy, model Grand Ville jest standardowo wyposażony w silnik 455 z czterema gaźnikami. Dostępne są również opcje z podwójnym układem wydechowym. Nadal można zamówić duży model 455 lub czterokabinowy 400 w Catalina i Bonneville, ale oferta szybko się kurczy.

Rynek się zmienił. Kupujący nagle zapragnęli samochodów oszczędnych, a linia pełnowymiarowych samochodów Pontiaca nie oferowała wielu opcji silników sześciocylindrowych, które zaspokajałyby tę potrzebę. Produkcja znacznie spadła. Całkowita produkcja Pontiaca spadła do około 560 000 sztuk. Najbardziej ucierpiały modele pełnowymiarowe. W porównaniu z rokiem poprzednim liczba wyprodukowanych samochodów zmniejszyła się o prawie 200 000 sztuk, w wyniku czego wyprodukowano zaledwie 175 766 sztuk. Sytuacja szybko się nie poprawi.

1975: Katalizatory i konsekwencje

Model z 1975 r. został wprowadzony z poważną przeszkodą techniczną: emisjami spalin. Większość pojazdów Pontiaca jest obecnie wyposażona w katalizatory redukujące emisję spalin. Urządzenia te to nie tylko akcesoria. Należy podjąć specjalne środki. Należy stosować benzynę bezołowiową. Benzyna ołowiowa może uszkodzić wewnętrzne części konwertera i spowodować, że niezbędne aktualizacje przepisów staną się kosztownymi naprawami.

Ostatnie poprawki w pełnowymiarowym kabriolecie

Rok 1975 oznaczał koniec ery pełnowymiarowych kabrioletów Pontiaca. Nie wrócą na rynek przez 10 lat. W Stanach Zjednoczonych rynek kabrioletów gwałtownie się kurczy. Utrzymywanie tego typu nadwozia w produkcji nie ma już sensu finansowego.

Pontiac zmniejszył także wagę swojej oferty. Sedan Bonneville zniknął. To samo dotyczy czterodrzwiowego twardego dachu Catalina. Jednak system radialnego tuningu był teraz standardem we wszystkich pełnowymiarowych modelach.

Zmieniono także linię dachu, aby odzwierciedlić zmieniające się gusta. Coupe Bonneville i Grand Ville Brougham miały duże stałe tylne szyby boczne. Słupek B sięga aż do tylnej szyby bocznej. Czterodrzwiowy twardy dach ma małe okno operowe nad słupkiem C. Sedany Catalina zostały wyposażone w stałe szyby, które zwiększały powierzchnię przeszkleń tylnych drzwi.

General Motors promował stosowanie kwadratowych zespołów z czterema reflektorami w swoich luksusowych pojazdach. Otrzymali je Bonneville i Grand Ville. Powszechne są również przeprojektowana osłona chłodnicy i tylne światła, które otaczają krawędzie błotników. Catalina ma nową sześciokomorową osłonę chłodnicy. Wszystkie modele z wyjątkiem kombi mają nieco większy rozstaw osi wynoszący 123,4 cala.

Normy emisji spalin stają się coraz bardziej rygorystyczne. To dezorientuje opcje układu napędowego. Silnik o pojemności 400 cali sześciennych z dwucylindrowym gaźnikiem pozostał silnikiem podstawowym w nagich modelach Catalina i Bonneville. Dotyczy to wszystkich modeli z wyjątkiem tych sprzedawanych w Kalifornii.

Silnik o pojemności 400 cali sześciennych z czterocylindrowym gaźnikiem stał się standardem w jadących do Kalifornii Catalinas i Bonnevilles. Był również instalowany we wszystkich 49-stanowych kombi i wszystkich Grand Ville. Duży silnik V-8 o pojemności 455 cali sześciennych był standardem we wszystkich kalifornijskich kombi. Był oferowany jako opcja w innych pełnowymiarowych modelach. Ogólny stopień sprężania spadł do 7,6: 1.

Pontiac 1976: Rocznica

Rok 1976 był złotą rocznicą Pontiaca. Ten rok był także ostatnim dla pełnowymiarowych pojazdów z platformą z ramą B i silnikiem V8 o pojemności 455 cali sześciennych. Znacznie mniejsze modele z 1977 r. już czekały na swoją kolej. Przed końcem roku Pontiac ponownie przebudował swoją ofertę, aby zwiększyć sprzedaż.

Wizualnie niewiele się zmieniło. Aktualizacja z 1975 r. wciąż wygląda świeżo. Nie ma sensu wprowadzać radykalnych zmian. Największą zmianą było zaprzestanie produkcji nazwy Grand Ville. Marketerzy mogli zdać sobie sprawę, że rozpoznawalność marki Bonneville została zmarnowana na niesprawdzoną nazwę.

Przenieśli nazwę Bonneville Brougham na flagowy model platformy B-body. Ogólny projekt osłony chłodnicy został nieznacznie zmieniony. Kupujący Catalina mogli wybrać pakiet niestandardowy. Zawierał prostokątne reflektory, dodatkowe wykończenia zewnętrzne i ulepszenia wnętrza. Opcje układu napędowego pozostają takie same jak w zeszłym roku.

Całkowita produkcja Pontiaca przekroczyła 200 000 sztuk. Gospodarka USA poprawia się. Konsumenci wychodzą z obaw związanych z cenami paliw. Wróciły zamówienia na pełnowymiarowe Pontiaki. Sprzedaż spadła do 126 555 sztuk w 1975 r., ale wzrosła do 137 216 sztuk w 1976 r.

Jednak to nie wystarczyło, aby zatrzymać przejście na platformę B-body. Seria Grand Prix osobistych coupe objęła zdecydowane prowadzenie. Pełnowymiarowe samochody Pontiac z lat 1971-1976 były stylowe i luksusowe. Nie spełniały one jednak wymagań swoich czasów.

Były większe, cięższe, trudniejsze w produkcji i droższe. Ważna stała się oszczędność paliwa i niskie koszty eksploatacji. W tym okresie GM wprowadził na rynek swoje największe, najdroższe i najbardziej energochłonne samochody. Firma nie miała silnej obecności w segmencie samochodów kompaktowych i subkompaktowych.

Rozwój struktury korporacyjnej GM był powolny. Zmiany w asortymencie modelowym wymagały zgody wszystkich działów. Utrudniało to podejmowanie decyzji o wprowadzeniu na rynek nowych produktów. Udział w rynku został utracony na rzecz zagranicznych konkurentów. Ten trend nigdy nie został całkowicie odwrócony.

Modele Pontiaca 1971–1976, ceny, produkcja

Modele Pontiaca z lat 1971–1976 oznaczały koniec ery pełnowymiarowych benzynowych „pożeraczy paliwa”. Miały styl tamtych czasów. Bardziej rygorystyczne federalne normy efektywności paliwowej i rosnące ceny benzyny sprawiły, że stały się one przestarzałe. Poniżej znajdują się specyfikacje modeli Pontiaca z lat 1971–1976.

Ciężar wody i koniec ery

Pontiac z 1975 roku otrzymał znaczące aktualizacje, ale jego dynamika osłabła. Do tego czasu amerykańskie pojazdy ciężkie zatraciły się we własnej masie. Nie chodziło już o styl. To kwestia fizyki. Fizyka wygrywa.

Spójrzmy na liczby. Dokładniej, przez lata, aż do mojego ostatniego tchnienia. Liczby opowiadają historię inflacji, ekspansji i powolnego spadku produkcji topowych modeli.

1971: Trójkątny top

W 1971 roku linia pełnowymiarowych samochodów Pontiaca składała się z trzech filarów: Catalina, Bonneville i Grand Ville. Oparte były na nieco innych rozstawach osi, co determinowało przestrzeń wewnętrzną i ostatecznie pozycję rynkową.

1971 Pontiac Catalina był bestsellerem. Dostępny był z rozstawem osi 123,5 cala w przypadku sedanów, podczas gdy kombi miał większy rozstaw osi wynoszący 127,0 cali. Chociaż był to model podstawowy, nawet podstawowe coupe ważyło 4107 funtów. Cena? 3939 dolarów.

Produkcja była stabilna. Sprzedaż czterodrzwiowych sedanów wyniosła 59 355 sztuk. Tuż za nimi plasują się coupe z liczbą 46 257 egzemplarzy. Kombi Safari było oferowane w dwóch wersjach: dwudrzwiowej (2S) i czterodrzwiowej (3S), a łączna sprzedaż wyniosła około 19 600 sztuk. Wersja Brougham, luksusowe ulepszenie, dodała kolejne 23 893 egzemplarze. Całkowita produkcja Cataliny w 1971 roku wyniosła 173 489 sztuk.

Catalina to grzbiet. Jest ciężki, drogi i wszędzie go pełno.

Na szczycie hierarchii znajdował się Pontiac Bonneville z 1971 roku. Rozstaw osi wynosił 126,0 cali i był dłuższy niż podstawowy sedan Catalina. Ceny zaczynały się od 4210 dolarów za czterodrzwiowego sedana i 4643 dolarów za dwudrzwiowe kombi Grand Safari. Zgodnie z oczekiwaniami produkcja była niższa. Prym wiodą sedany z twardym dachem, sprzedając 16 393 egzemplarze. Sprzedaż modeli kombi zrekompensowała opóźnienie; sprzedano ogółem 9585 sztuk. Całkowita produkcja Bonneville: 41 269 sztuk.

Następny w kolejce jest Pontiac Grand Ville z 1971 roku. To był okręt flagowy. Coupe z twardym dachem waży 4223 funtów i kosztuje 4497 ​​dolarów. Sedan z twardym dachem jest cięższy – waży 4303 funtów i kosztuje 4566 dolarów. Dostępne jest także kabriolet coupe w cenie 4706 dolarów. Produkcja jest tutaj wąska, ale skoncentrowana. Ten sedan z twardym dachem sprzedał się w 30 524 egzemplarzach. Coupe wyprodukowano 14 017 sztuk. Jeśli dodamy 1789 kabrioletów i 194 podwozia, otrzymamy 46 524 egzemplarze Grand Ville.

Całkowita produkcja Pontiaca w 1971 roku wyniosła 261 282 egzemplarze. To zdrowa liczba. Ale przyjrzyj się bliżej. Luksusowy Grand Ville blednie w porównaniu do masywnej Cataliny.

1972: Inflacja uderza w cenę

Tendencja ta utrzymywała się do 1972 r., kiedy ceny wzrosły. Waga wzrosła. Rynek się zmienił.

Pontiac Catalina z 1972 r.** miał rozstaw osi 123,5 cala w przypadku sedana i 127,0 cali w przypadku kombi. Ale czy cena podstawowego sedana z twardym dachem spadła do zaledwie 3874 dolarów? Nie, spójrz na wagę. Jego waga wzrosła do 4179 funtów. Ceny 4-drzwiowego sedana zaczynają się od 3713 dolarów. Produkcja szybko rosła. Sprzedano jedynie 83 004 czterodrzwiowych sedanów. Sprzedaż coupe wzrosła do 60 233 sztuk. Łącznie sprzedano 27 302 kombi Safari. Całkowita produkcja Cataliny wzrosła do 228 262 sztuk.

Następnie pojawił się 1972 Pontiac Bonneville. Sedan z twardym dachem kosztuje 4293 dolarów. Ceny kombi Grand Safari zaczynają się od 4581 dolarów. Sprzedaż coupe wyniosła 10 568 sztuk. Modele kombi sprzedały łącznie 14 215 sztuk. Całkowita produkcja Bonneville: 50 293 sztuk.

1972 Pontiac Grand Ville znacznie zwiększył produkcję sedanów. Sprzedaż coupe wyniosła 41 346 sztuk. Coupe wyceniono na 19 852 dolarów. Kabriolet? 2213 jednostek. Plus podwozie 320. Całkowita produkcja Grand Ville wzrosła do 63 731 sztuk.

Całkowita produkcja Pontiaca w 1972 roku wyniosła 342 286 sztuk. Rekordowy rok. Ale czy jest to trwałe? Samochód staje się cięższy. Coupe Grand Ville z 1972 r. waży 4378 funtów. To ponad 2 tony.

1973: Zmiana

Do 1973 roku zmienił się rozstaw osi. Całkowita długość sedanów Catalina i Bonneville wzrasta do 124,0 cali. Kombi pozostało na poziomie 127,0 cali.

1973 Pontiac Catalina stracił w danych wersję Brougham. Czy zniknęła? A może zostało połączone? Dane obejmują sedany, coupe i 4-drzwiowe sedany z twardym dachem. Czterodrzwiowe sedany nadal królują – sprzedano 100 592 egzemplarzy. Coupe również wypadło dobrze, sprzedając 74 394 egzemplarze. Cięższe kombi (Safari 2S ważyło 4791 funtów) sprzedano łącznie 30 416 sztuk. Całkowita produkcja Cataliny: 237 065 sztuk.

1973 Pontiac Bonneville wykluczył kombi z tego konkretnego zestawienia? Nie, poczekaj. Numery Bonneville dotyczą wyłącznie coupe, coupe i sedanów. Całkowita produkcja wyniosła 46 898 sztuk. Liderem sprzedaży sedanów z twardym dachem było 17 202 egzemplarzy.

1973 Pontiac Grand Ville odzyskał segment kombi. Kombi Grand Safari 2S waży 4823 funtów i kosztuje 4674 dolarów. Wagon 3S jest cięższy, waży 4925 funtów i kosztuje 4821 dolarów. Produkcja była aktywna. Sedan z twardym dachem sprzedał się w liczbie 44 092 egzemplarzy. Coupe wyprodukowano 23 963 egzemplarzy. Kabriolet cieszył się popularnością, sprzedając 4447 sztuk. Kombi wyniosło łącznie 17 670 sztuk. Dodaj podwozie 240. Całkowita produkcja Grand Ville: 90 412 sztuk.

Całkowita produkcja Pontiaca w 1973 r.: 374 375 sztuk. Najwyższy wynik w historii. Ale spójrz na strukturę. Grand Ville staje się znaczącym graczem, wyprzedzając Bonneville. Catalina nadal jest bestsellerem, ale rynek produktów luksusowych konsoliduje się.

1974: Kompresja

Koła są ściśnięte. Rośnie presja regulacyjna. Wkrótce wprowadzone zostaną normy dotyczące efektywności paliwowej. Samochody stawały się coraz cięższe, ale rynek stawał się coraz bardziej wybredny.

Pontiac Catalina z 1974 r. zachowuje rozstaw osi sedana wynoszący 124,0 cali. Waga kombi Safari znacznie wzrosła. Wagon 2S waży 4973 funtów. Wagon 3S waży 5037 funtów. Ceny znacznie wzrosły. Kombi 2S kosztuje 4692 dolarów. Kombi 3S kosztuje 4834 dolarów. Ceny sedana z twardym dachem wzrosły do ​​4347 dolarów. Czterodrzwiowy sedan kosztuje 4190 dolarów.

Produkcja upadła. Czterodrzwiowy sedan sprzedał się w liczbie 46 025 sztuk. Sprzedaż coupe spadła do 40 657 sztuk. Samochody dostawcze były drogie i ciężkie, a łącznie sprzedano 12 148 sztuk. Całkowita produkcja Cataliny gwałtownie spadła do 110 599 sztuk. To mniej niż połowa poziomu z 1973 r.

1974 Pontiac Bonneville doświadczył podobnej awarii. Sedan z twardym dachem kosztuje 4639 dolarów i waży 4444 funtów. Sprzedano tylko 6151 sztuk. Nieco lepiej wypadło coupe, sprzedając 7639 egzemplarzy. Czterodrzwiowy sedan sprzedał się w liczbie 6770 sztuk. Całkowita produkcja Bonneville: 20 560 sztuk. To tylko niewielka część ubiegłorocznych wyników.

Informacje o 1974 Pontiac Grand Ville kończą się na kombi 2S. Wagon 2S waży 5011 funtów i kosztuje 5099 dolarów. Choć kod nie zawiera pełnych informacji operacyjnych o Grand Ville, tendencje są jasne. Wózki są drogie. Sedan jest ciężki. Rynek wyparowuje.

Koniec linii

W roku 1975 nastąpiły zmiany. Nowy wygląd. Nowe funkcje. Ale dane za lata 1971–1974 mówią prawdę. Wielki Pontiac tracił swój urok.

Dotychczas dominująca Catalina spadła z 237 000 jednostek.

1974: Ostatnie tchnienie wielkich Pontiaków

Linia dużych, pełnowymiarowych samochodów Pontiaca umarła nie z cichym jękiem, ale z łomotem. Do 1974 roku Grand Ville było w zasadzie tylko nazwą na plakietce z wykończeniem Brougham, a większość pracy wykonywały Bonneville i masowo produkowana Catalina. Samo Grand Ville było gatunkiem zagrożonym. W tym roku z linii produkcyjnej zjechało jedynie 44 607 egzemplarzy. Jeśli porównać to z 11 631 coupe z twardym dachem i 21 714 sedanami z poprzedniego roku, jasne jest, że marka ma trudności. Zniknęły kabriolety coupe. Kombi zmniejszał się. Czy podwozie było sprzedawane wyłącznie niestandardowym warsztatom blacharskim? Dostępne tylko 113 sztuk.

Całkowita produkcja Pontiaca w 1974 roku wyniosła 175 766 sztuk. To było jak okrążenie zwycięstwa. Ale tak nie było. Było to ostatnie westchnienie ery, zanim firma zdecydowała się zmniejszyć rozmiary wszystkich modeli, aby spełnić nowe standardy bezpieczeństwa i zużycia paliwa.

1975: Catalina obejmuje prowadzenie

Do 1975 roku hierarchia uległa zmianie. Pontiac Catalina z 1975 r. stał się bestsellerem i podstawą całej gamy. Nie obchodziło go, jak bardzo był luksusowy. Ważne było dla niego przewożenie ludzi. Rozstaw osi pozostaje taki sam i wynosi 123,4 cala w przypadku sedana i 127,0 cali w przypadku kombi, ale masa została zmniejszona. Kiedyś czterodrzwiowe kombi było samochodem rodzinnym, teraz waży 4933 funtów w przypadku wersji 2S i 5000 funtów w przypadku wersji 3S. Jednak ceny wzrosły. Koszt tego samego kombi 2S zaczynał się od 5149 dolarów.

Spójrz na numery produkcyjne. Wyprodukowano 21 644 coupe Catalina z twardym dachem. Ile sedanów z czterema drzwiami? 40 398. Całkowita liczba pojazdów na linii Catalina wyniosła 70 998 sztuk. To był koń pociągowy. Tymczasem Pontiac Bonneville z 1975 r. utrzymał swój status premium, sprzedając 27 815 sztuk. Grand Ville Brougham jest teraz w pełni zintegrowany z gamą Bonneville i wyprodukowano łącznie 27 742 egzemplarze. Granica między Bonneville i Grand Ville zaciera się. Wersja Brougham to po prostu najwyższy poziom wyposażenia na tej samej platformie.

Całkowita produkcja Pontiaca w 1975 roku wyniosła 126 555 sztuk. Rynek się ochładza. Kryzys naftowy w dalszym ciągu ma negatywny wpływ na produkcję samochodów, powodując konieczność stosowania różnych rodzajów stali.

1976: Ostatni pełny rozmiar

Rok 1976 był ostatnim triumfem tradycyjnego, pełnowymiarowego nadwozia Pontiaca. Pontiac Catalina z 1976 r. w dalszym ciągu dominował w sprzedaży z liczbą 72 745 egzemplarzy. Podstawą oferty pozostaje kombi Safari, sprzedając 4735 modeli 2S i 5513 3S. Wyprodukowano 15 262 coupe z twardym dachem. A co z sedanami? 47235. To ogromna liczba jak na samochód, który wkrótce zniknie.

Produkcja Pontiaca Bonneville z 1976 r. wzrosła do 33 769 sztuk. Kombi Grand Safari nadal cieszyło się popularnością, sprzedając 3462 egzemplarze modelu 2S i 6176 egzemplarzy modelu 3S. Produkcja tego sedana z twardym dachem wyniosła 14 942 egzemplarze. Coupe dodało kolejne 9189 egzemplarzy. Pontiac Bonneville Brougham z 1976 r. był bestią samą w sobie i wyprodukował 30 702 egzemplarze. Samo coupe stanowiło 10 466 z nich. Sprzedaż sedanów z twardym dachem wzrosła o kolejne 20 236 sztuk.

Całkowita produkcja Pontiaca w 1976 roku wyniosła 137 216 sztuk. To solidna postać. Ale ten rok był ostatnim dla tego pokolenia. W następnym roku wszystko się zmieniło. Rozstaw osi został skrócony. Styl stał się bardziej miękki. Amerykański gigant musiał na nowo uczyć się chodzić.

Cechy, które zdefiniowały epokę

Liczby te pokazują, że firmy tak długo, jak to możliwe, opierały się zmianom. W 1974 roku kombi Grand Ville ważyło ponad 5100 funtów. Coupe z twardym dachem ważyło 4432 funtów. Do 1976 roku waga sedana Catalina spadła do 4276 funtów. Mimo że samochód był o setki kilogramów lżejszy, nadal sprawiał wrażenie dużego. Cena mówi co innego. Inflacja pożera pieniądze. W 1975 roku podstawowy sedan Catalina kosztował około 4600 dolarów. W 1976 roku ten sam samochód kosztował 4767 dolarów. Cena coupe Bonneville z twardym dachem wzrosła z 5153 dolarów w 1975 r. do 5312 dolarów w 1976 r. Jednak cena Broughama nadal rosła. Ceny coupe rozpoczęły się od 5729 dolarów w 1975 r. i wzrosły do ​​5734 dolarów w 1976 r. Ceny sedanów z twardym dachem wzrosły z 5896 dolarów do 5734 dolarów.

Exit mobile version