Ohanesian 1940 Mercury: blauwdruk voor hoogwaardig, op maat gemaakt vakmanschap

25

De vroege custom car-cultuur was een mijnenveld van compromissen. Meestal eindig je met een van de volgende twee dingen: auto’s die er vanaf de kant van de weg glad uitzien maar bij nadere inspectie uit elkaar vallen, of auto’s die met chirurgische precisie zijn gebouwd maar op de een of andere manier buiten proporties zijn. Er is een reden waarom de eerste groep de denigrerende bijnaam ‘leadsleds’ kreeg. Hun metaalwerk is vaak ongeorganiseerd met overmatige loodvulling, waardoor een slechte constructie achter een gladde buitenkant schuilgaat. Groep 2? De perfecte vorm van het carrosseriepaneel ziet eruit alsof deze is getekend door iemand die de auto nog nooit heeft gezien.

Dan is er de Ohanesiaanse Mercurius uit 1940.

Oorspronkelijk gebouwd in opdracht van Harold “Buddy” Ohanesian uit Sacramento, vermeed de converteerbare sedan deze vroege valkuilen volledig. Het bezit de zeldzame combinatie die scherp design combineert met compromisloos vakmanschap. Dit project kwam niet in een doos op het showcircuit terecht. Het begon in 1943 en evolueerde. Ohanesian bestuurde de auto tussen de fabricagesessies door en leefde met de machine terwijl hij met de machine leefde.

Onderdelen vinden en het lichaam vormgeven

De eerste herontwerpopdracht kwam van Harry Westergard, een invloedrijke naam in de geschiedenis van hot rods. Maar na Westergard ging het stokje over op Ohanesians middelbare schoolvriend Dick Bertolucci, die een nieuwe obsessie met staal met zich meebracht.

De voorkant vertelt het verhaal van een zorgvuldige inkoop. De motorkap en de voorspatborden werden speciaal opnieuw vormgegeven om bij de Chevrolet-grille uit 1946 te passen. Oorspronkelijk waren de koplampranden van Mercury eenvoudigweg geverfd zodat ze bij de carrosserie van de auto pasten, een veel voorkomende truc in die tijd. Maar halverwege de jaren vijftig was het uiterlijk veranderd. De koplampen hebben een volledig “frenched” ontwerp (verzonken, frameloos) met een subtiele en aantrekkelijke koof aan de onderkant.

Zelfs de daklijn ontsnapte niet aan het mes. De voorruit was tien centimeter afgesneden. Om de verhoudingen te behouden, werden de ventilatieramen en de bekleding eromheen op een nieuwe hoogte gezaagd. Alle originele chromen sierlijsten zijn verwijderd. Zelfs de deurkruk is verdwenen en de functie ervan is vervangen door een sleutelmagneet die discreet op de treeplanken is gemonteerd.

“Het hoogtepunt van deze auto is het prachtig vormgegeven stalen dak…een masterclass in hamerlassen en metaalbewerking.”

Hybride anatomie en verborgen details

Waar kwamen de overige onderdelen vandaan? De achterspatborden zijn rechtstreeks afkomstig van een Packard uit 1940, waardoor deze een klassiek druppelvormig silhouet krijgt. Deze rokken worden rechtstreeks in de carrosserie gegoten. Het achterspatbord zelf werd aangepast om plaats te bieden aan achterlichten en een spatbak aan de achterkant, afkomstig van een Ford uit 1942.

Bumpers zijn een ander voorbeeld van hybride techniek in actie. Beiden zijn afkomstig van een Chevrolet uit 1942. De achterbumper is speciaal opnieuw vormgegeven, waarbij de uitlaatopeningen rechtstreeks in de structuur zijn gegoten, zodat de ventilatieopeningen niet onhandig uitsteken.

Ook het kenteken kreeg een aangepaste behandeling. Het is frans gemonteerd op het kofferdeksel en achter een ruit gemonteerd. Dit gaat niet alleen over esthetiek. De politie was destijds vaak niet tevreden met deze aanpassing, misschien omdat het daardoor moeilijker werd om kentekenplaten op afstand te lezen.

Maar hoewel al deze carrosserieaanpassingen indrukwekkend zijn, vormen ze nog maar het begin van het echte kroonjuweel van deze auto. Het dak.

Dit is een handgevormd stalen blad,

Het is eerder een naadloze verlenging dan een geïntegreerd frame waardoor het plafond er een naadloze aanvulling op wordt. Om dit te bereiken was het nodig om de originele kofferbakopening in te korten en het achterframe volledig opnieuw te ontwerpen. Het is geen voorraadonderdeel meer. Dit is een gewoonte.

Op de rijhoogte wordt het interessant. ** Takajousi op kaarrettu, ja siinä op käänteiset Silmukat en pidemmät kan uuteen geometrische. Deze instelling verlaagt de rijhoogte met behoud van de afstand, maar is duidelijk bedoeld voor een agressievere houding.

Om de tank te beschermen tegen wegresten en botsingen op hoge snelheid, is een stalen plaat aan de bodem van de tank gelast.

De voorkant werd niet weggelaten. Er werd een drop-as geïnstalleerd en gecombineerd met rechte veren om de rijhoogte vooraan synchroon met de achterkant te verlagen. Het resultaat is een goedkopere Bronco met een op maat gemaakte hardtop die er meer fabrieksmatig uitziet dan aftermarket.

「De bovenkant is afneembaar, maar de stiksels zijn erg goed… Het zijn net de stevige onderdelen van een auto.」

Het gaat niet om comfort. Het gaat om stijl en aanwezigheid. De wijzigingen in de ophanging zijn drastisch. Het frame is gesneden. De veren zijn opnieuw gevormd. De bovenkant is gesmolten. Dit is een constructie die prioriteit geeft aan uiterlijk en houding boven offroad-prestaties, althans in zijn huidige vorm.

Het is niet de vraag of het werkt. De vraag is waarom.

De renovatie van het interieur is omvangrijk. Cruz verwijderde het originele dashboard en installeerde een Cadillac-eenheid uit 1947. Dit wordt gevolgd door een op maat gemaakt interieur dat de cabine flatteert, waarbij het niveau van het oppervlak verwijst naar een zorgvuldig ontwerp elders.

Het plan achter de schermen was eenvoudiger. Vervolgens werd uit 1946 de Mercury Flathead V8 geïntroduceerd. Het wordt het hart van de machine.

Dagelijks gebruik en opslag

Buddy beschouwde het jarenlang niet als een museumstuk. Hij werkt als dagelijkse chauffeur voor Merc. Hij sleepte ook zijn Ford Coupe Bonneville-raceauto uit 1933. Dit misbruik kan iets vertellen over het platform. Gemaakt om te werken.

Uiteindelijk werd de auto geborgen. Het bleef op zijn plaats tot begin jaren zeventig.

Lewis Martin en Dennis Nash, geboren in Sacramento, namen vervolgens het team over. Ze hebben het gedeeltelijk gerestaureerd. Het is genoeg om weer in beweging te komen. Het is geen volledig herstel. Een waar ontwaken.

Hegarty’s tijdperk en uitgebreide restauratie

Ed Hegarty kocht deze auto rond 1975. Hij had een andere insteek. Hij hoopte op een volledig herstel. Dit proces kost tijd. Het duurde enkele maanden om te voltooien.

Het gebouw werd voltooid in 1996. De auto debuteerde op de tentoonstelling Historic Hot Rods and Windmills van het Oakland Museum. Dit is een grote show. Het brengt de auto naar een serieus stadium.

Evaluatie op het grote podium

Mercurius bleef niet voor altijd verborgen. Hij verscheen tijdens het 50-jarig jubileumevenement van Sacramento Autorama in 2000. Bertolucci nam deel als een gerespecteerde bouwer. De gemeenschap erkende de inspanning.

Twee jaar later reed de auto naar Pebble Beach. Dit was Tulli’s eerste optreden in de competitie van 2005. Douane was destijds een nieuwe categorie. Ook deze auto maakt deel uit van die historie.

Meer informatie over aangepaste auto’s en hot rods vindt u hieronder.

  • Hot Rod-geschiedenis

  • Aangepast autoprofiel

  • hot rod-profiel