Honda betrad laat de markt voor middelgrote SUV’s, maar de Pilot EX uit 2003 vestigde zich al snel als een sterke concurrent. De Pilot, die in 2002 werd uitgebracht na jarenlang te hebben vertrouwd op rebadged Isuzu-modellen, vertegenwoordigde Honda’s eerste volledig onafhankelijke poging tot een competitieve gezins-SUV. Deze recensie, oorspronkelijk gepubliceerd in Car and Driver, benadrukt hoe de Pilot de functionaliteit van een minivan combineerde met de veelzijdigheid van een SUV, waardoor hij een serieuze bedreiging werd voor gevestigde rivalen als de Ford Explorer en Toyota Highlander.
Een noodzakelijke evolutie
Jarenlang heeft Honda zijn SUV-inspanningen uitbesteed, met name via de Passport (een rebadged Isuzu Rodeo). De Pilot markeerde een verschuiving: een engagement om een echte Honda SUV van de grond af op te bouwen. Hoewel het niet helemaal een strak ontwerp was, deelde het mechanische componenten met de Acura MDX en de Odyssey minivan, waardoor een solide basis werd verzekerd. Deze beslissing, hoewel pragmatisch, was een strategische zet om snel een drukke markt te betreden zonder concessies te doen aan de kwaliteit.
Prestaties en bediening
De 3,5-liter V6-motor van de Pilot, die 240 pk leverde, zorgde voor een respectabele acceleratie. Car and Driver noteerde een tijd van 0 naar 100 km/uur van 8,1 seconden, concurrerend met rivalen, maar iets achter op de krachtigere TrailBlazer. De ophanging van het voertuig, afgesteld op comfort in plaats van op sportiviteit, zorgde voor een soepele rit, hoewel met iets meer bodyroll vergeleken met de MDX. Skidpad-tests lieten een grip van 0,73 g zien, solide maar niet uitzonderlijk.
Het VTM-4-vierwielaandrijvingssysteem van de Pilot bood capabele prestaties in gematigde offroad-omstandigheden, hoewel het niet was ontworpen voor extreem terrein. Het systeem paste de koppelverdeling automatisch aan, waardoor de stabiliteit op gladde oppervlakken werd verbeterd.
Interieur en functionaliteit
De Pilot blonk uit in binnenruimte en veelzijdigheid. Dankzij de bredere carrosserie konden vellen bouwmateriaal van 1,20 bij 2,5 meter plat in de laadruimte liggen – een uniek voordeel ten opzichte van de concurrentie. Met plaats voor maximaal acht personen was de derde rij weliswaar het meest geschikt voor kinderen, maar Honda had zes bevestigingspunten voor kinderzitjes en aparte klimaatregeling voor de achterbank. Het interieur zat ook boordevol opbergvakken, waaronder een speciaal ‘kinderactiviteitencentrum’ in de EX-uitvoering.
Belangrijkste sterke en zwakke punten
** Hoogtepunten: **
- Respectabele kracht en soepele rit
- Ruim interieur met veelzijdige zitplaatsen
- Stille werking
- Uitstekende laadruimte
** Dieptepunten:**
- Anonieme stijl
- Niet-intuïtieve kolomverschuiver
- Beperkte rij-engagement
Vonnis
De Honda Pilot EX uit 2003 was een late aankomst in het segment van de middelgrote SUV’s, maar de combinatie van functionaliteit, comfort en Honda-betrouwbaarheid maakte hem tot een geduchte concurrent. Hoewel hij niet bijzonder opwindend was om in te rijden, bood hij alles wat de meeste gezinnen nodig hadden in een SUV, en deed hij dat vaak beter dan zijn rivalen. Het ruime interieur, het soepele rijgedrag en de goed ontworpen functies maakten hem tot een aantrekkelijke keuze in een drukke markt.
“Honda heeft een hoop winst misgelopen door acht jaar te besteden aan de productie van deze SUV. Maar het was een goed bestede tijd: dit is een opmerkelijke truck, verdomd bijna onberispelijk.” —Steve Spence, Auto en chauffeur
