De Pontiacs uit 1971-1976 waren auto’s op ware grootte die werden beïnvloed door druk van binnen en buiten de auto-industrie.
Toen de jaren zestig ten einde liepen, bevond Pontiac zich aan het einde van een tijdperk van groot succes. De “Wide Track Division” had het grootste deel van het decennium moeite gehad om de derde plaats in de nationale verkoop te bereiken, maar door veel moeilijke veranderingen werkte “business as usual” niet meer.
Het imago van Pontiac als prestatiekrachtpatser was welverdiend, maar begin jaren zeventig was de reputatie niet langer een verkoopwondermiddel. De vergelijking is verbroken. Een golf van nieuwe emissieregels van de overheid en de druk van consumentenveiligheidsgroepen en verzekeringsmaatschappijen om de prijzen voor krachtige auto’s te verhogen, temperen de vraag.
Kijk naar de cijfers. In 1970 bedroeg de verkoop van de GTO minder dan de helft van die van het model uit 1966. De verkoop van Firebird is ook aanzienlijk gedaald.
Algemeen directeur F. James McDonald zag het teken aan de muur. De omzet daalde ten opzichte van het hoogtepunt in 1968 en de concurrentie van zusterdivisies nam toe. Zijn oplossing? Ontevreden modellen.
Auto’s uit Le Mans, zoals de T-37 en GT-37, hadden een interieur in taxistijl en lage prijzen. Het was een wanhopige maatregel die het merkimago niet versterkte. Pontiac had ook geen competitieve kleine auto. De Ventura II uit 1971 was gebaseerd op het Chevrolet Nova-platform, maar werd te laat geïntroduceerd om een niche te vinden in de groeiende markt voor kleine auto’s.
Ondanks de overstap naar goedkopere en kleinere auto’s was de verkoop van Pontiac aan het begin van het decennium nog steeds sterk afhankelijk van traditionele full-size auto’s.
Platformverschuiving uit 1971
Het model uit 1970 was slechts een facelift van het model uit 1969. Het echte verhaal begint in 1971 met een nieuwe grote autoserie.
Deze generatie was gebaseerd op het nieuwe B-bodyplatform van Chevrolet, Oldsmobile en Buick. Pontiac ontwikkelde een uniek chassis voor de nieuwe carrosserie. Het ontwerp van het omtrekframe blijft hetzelfde, maar het uiterlijk is aanzienlijk veranderd.
Ook de voorwielophanging is compleet nieuw. Het deelt hetzelfde DNA als de Firebird van de tweede generatie, die in februari vorig jaar werd uitgebracht. Opnieuw ontworpen bevestigingspunten en verbeterde geometrie verbeteren het bochtengedrag, het rijgedrag en het rijgedrag.
De achterwielophanging heeft dezelfde behandeling ondergaan. De stationwagen bleef met zijn bladveren. Andere modellen zullen overstappen op het nieuwe vierarmige model met schroefveren.
Drie wielbases beschikbaar:
* Catalina: 123,5 inch
* Hogere modellen: 126 inch
Stationwagons: 127 inch
Pontiac-styling uit 1971
De grote Pontiac uit 1971 omarmde de stijltrend van de “romp”. Chrysler begon deze look in 1969 met vier full-size lijnen. Het doel is om bewoners in geïsoleerd comfort en comfort te voorzien.
De Pontiac-versies waren anders. Er werd niet zo’n hoge taillelijn gebruikt. Het vermeed de esthetiek van het “rollende fort”. Het resultaat is een vloeiendere, meer geïntegreerde look die zich onderscheidt van de concurrentie.
Deze verandering markeert een keerpunt. De agressieve, krachtige houding van eind jaren zestig heeft plaatsgemaakt voor een meer ingetogen stijl. Iets conformers.
Maar comfort heeft een prijs. Verbeteringen in de hantering zijn minimaal. Prestatievoordelen worden verminderd.
1972 Pontiac moet de gevolgen onder ogen zien. De markt is aan het veranderen. Klanten veranderen. Auto’s moeten zich aanpassen of sterven.
Welke weg kozen ze?
Het antwoord zit in de details. Kleine wijzigingen aan de grille. De lijnen zijn zachter geworden. De rit is nu rustiger.
Dit is niet het einde van een prestatietijdperk. Nog niet. Maar dit is het begin van het einde.

1971 Pontiac-herontwerp: gedurfde lijnen en verwarrende strategie
De voorkant van Pontiac werd niet alleen opnieuw ontworpen voor 1971; De neus is opnieuw ontworpen om een indrukwekkend snavelachtig uiterlijk te tonen. De enorme gedeelde grille is de ster van de show. Verticale secties in het midden verbonden met lage horizontale balken die naar de rand van de auto lopen, onder de viervoudige koplampen. Het grootste deel van de roosterholte is gevuld met dunne horizontale staven, maar in het midden en de bovenkant zijn verticale staven toegevoegd voor extra textuur. De voorbumper is naar het midden verzonken, waardoor de grille een grotere diepte krijgt. Daarbovenop heeft de motorkap de vorm van een verhoogde ‘strijkplank’ met een middenrib die het ontwerp van de grille weerspiegelt.
De spatborden zijn strikt verticaal aan de voorkant. Dit accentueerde de massieve uitstraling van het front. Terwijl ze terugvloeiden, namen de spatborden en deuren de vorm van een romp aan. Hierdoor ontstonden zowel voor als achter grote, langwerpige wielkasten. Het bladprofiel van het voorspatbord is aan de achterkant hetzelfde, maar leunt iets naar voren. Het dek bevatte twee rijen lamellen. Deze fungeren als ventilatieopeningen voor het nieuwe verbindingssysteem dat op sommige GM-voertuigen wordt aangetroffen. Het kofferdeksel reikt tot aan de bumper. Dit hielp bij het laden van de kofferbak. Het gedeelte dat doorloopt tot aan de bumper is smal en gevuld met enorme horizontale achterlichtlenzen.
Cockpit Dash en unieke wagons
Het interieur kreeg een volledige revisie. Een onderscheidend kenmerk is het nieuwe ‘cockpit’-dashboardontwerp. Het buigt voor de bestuurder af als het bedieningspaneel van een straaljager. Deze look weerspiegelt de Personal Luxury Grand Prix hardtopcoupé. De Catalina was de enige serie die alle carrosserievarianten bood. Kopers kunnen kiezen voor een tweedeurs hardtop, cabriolet, vierdeurs sedan, vierdeurs hardtop of Safari-stationwagen voor zes of negen passagiers.
Alle grote Pontiac stationwagons uit 1971 waren uitgerust met GM’s nieuwe “clamshell” achterklep. De elektrisch bediende achterruit trok zich terug in het dak. De handmatig bediende achterklep (optioneel elektrisch bedienbaar) trok zich terug in de vloer. Het was een innovatief systeem. Het was ook complex en duur om te repareren.
Pontiac-modelverwarring
De concurrentie binnen het bedrijf dwong de planners van Pontiac tot haast. Het nieuwe model was nodig om te kunnen concurreren met externe concurrenten zoals Dodge en Mercury. Ze moeten ook de concurrentie van andere GM-eenheden bestrijden. Het doel was om het gat met de opstelling van Pontiac te dichten. De strategie mislukte. Dit brengt kopers in verwarring. Het verwaterde de bekende merken van Pontiac, vooral de Bonneville, die al jaren werd geproduceerd.
Brougham-versie
Het productassortiment van Catalina blijft zich uitbreiden met de toevoeging van het Brougham-model. Deze modellen omvatten een tweedeurs en vierdeurs hardtop en een vierdeurs sedan. Upgrades omvatten een luxe interieur. Op de C-stijl is de Brougham-tekst te zien. Luxe wieldoppen maken de look compleet. Broughams beginnen bij meer dan $ 200 meer dan een vergelijkbare basis Catalina.

De volledige Pontiac-productlijn uit 1971 onderging een grote herstructurering, vooral in de topproducthiërarchie. De Bonneville, ooit het onbetwiste vlaggenschip, was in verval. Pontiac introduceerde de nieuwe Grand Ville, die de Bonneville Brougham effectief aan de top onttroonde, terwijl de wielbasis van 126 inch behouden bleef. De Executive-serie verdween volledig.
Bonneville en de nieuwe Grand Ville-filosofie
De Bonneville was verkrijgbaar als 4-deurs sedan en als 2-deurs of 4-deurs hardtop. Het is gemakkelijk te zien vanaf de buitenkant. Zoek naar een brede, volledige onderkant van de carrosserie met lamellen achter de voorste wielkasten.
Grand Ville vertegenwoordigde een verandering in strategie. In plaats van de Bonneville aan te passen, besloot Pontiac ‘de Bonneville te overtreffen’. Het doel is om een nieuw interessepunt voor de divisie te creëren. Deze auto kwam Pontiac het dichtst in de buurt van een heropleving van de eerbiedwaardige C-carrosserie, voor het laatst gezien in de Custom Torpedo uit 1940-1941.
Technisch gezien gebruikte de Grand Ville dezelfde “B” carrosserie als de Catalina en Bonneville. De formele daklijn van de hardtop werd echter geleend van de nieuwe C-body Cadillacs, Buick Electra en Oldsmobile Ninety-Eights. Dankzij deze hybride aanpak kan Pontiac een kwaliteitsvoertuig leveren zonder de onbeheersbare kosten die gepaard gaan met een geheel nieuw platform.
Grote Safariwagen
Er zijn ook wijzigingen aangebracht aan de vlakke wagons. Er zijn geen Bonneville- of Grand Ville-stationwagons. In plaats daarvan bood Pontiac de Grand Safari aan. Dit model heeft de Bonneville-basisaandrijvingen, maar is ook voorzien van de Grand Ville-uitvoering. De interne nummering van Pontiac plaatste de Grand Safaris van 1971-72 en 1975-76 in de Bonneville-groep, terwijl de 1973-74 in de Grand Ville was gegroepeerd. Gesimuleerde houtnerfafwerking is optioneel op alle wagonstijlen.
Pontiac V-8-motorrevisies uit 1971
In 1971 werden Powertrains geconfronteerd met grote herzieningen. Zoals alle GM-divisies verlaagde Pontiac zijn compressieverhouding om te voldoen aan de Clean Air Act van 1970 en om de opkomende markt voor loodarme en loodvrije brandstof te ondersteunen. De 350-, 400- en 455-cubic-inch V-8’s bleven bestaan, maar de productie daalde. Nieuwe auto’s hebben een hoger leeggewicht, wat de prestaties nog meer beïnvloedt.
Standaard en optionele motoren
De basismotor van de Catalina was een 350 cid met twee cilinders.
* Specs: Boring 3,88 inch, slag 3,75 inch, compressieverhouding 8,0:1.
* Vermogen: 250 pk bij 4.400 tpm. 350 Nm koppel bij 2400 tpm.
De Catalina Safari en Brougham worden standaard geleverd met tweevats 400 cid, maar dit is ook een optie op andere Catalina’s.
* Specificaties: Boring 4,12 inch, slag 3,75 inch, compressieverhouding 8,2:1.
* Vermogen: 265 pk bij 4.400 tpm. 400 Nm koppel bij 2400 tpm.
* Optioneel: 4-cilinderversie voegt 35 pk toe.
De Bonneville kreeg standaard een 455 cid V-8.
* Gegevens: Boring 4,15″, slag 4,21″, diameters hoofdtap 3,25″, compressieverhouding 8,2:1.
* Vermogen: 280 pk bij 4.400 tpm. 455 Nm koppel bij 2000 tpm.
* Opmerking: De motor is soepel en flexibel, perfect voor een grote Pontiac. Dit is een optie tegen meerprijs voor Catalinas.
De Grand Ville wordt geleverd met een 455 met vier cilinders en is optioneel op alle andere full-size modellen.
* Vermogen: 325 pk bij 4.400 tpm; 455 Nm koppel bij 3200 tpm.
Zeldzame handgeschakelde versnellingsbak
1971 markeerde het vroege einde van de handgeschakelde versnellingsbak in grote Pontiac-auto’s. Ondanks de reputatie van de automatische Turbo Hydra-Matic-transmissie bestelden sommige kopers een gesynchroniseerde handgeschakelde drieversnellingsbak, die tot maart technisch standaard was.
Fabrieksgegevens onthullen de schaarste.
* 144 Catalina Coupé en Sedan
* 30 Catalina-wagens
6 Broughams
4 Bonneville
*2 Grote steden
Deze eigenaardigheden werden gemonteerd voordat het venster met handgeschakelde versnellingsbak in maart 1971 sloot. De Turbo Hydra-Matic werd toen standaard, een verandering die samenviel met een verhoging van de basisprijs.
Productienummers
De totale productie van de B-body Pontiac in 1971 bedroeg 261.282 eenheden. Dit is lager dan de cijfers uit 1970, deels omdat de staking in het begin van het modeljaar de productie van GM vertraagde. Ondanks de achteruitgang is het full-size model nog steeds het populairste model van Pontiac.
De full-size modellen van Pontiac ondergingen in 1972 slechts kleine veranderingen. Dit omvatte een herziene voorkant, grotere richtingaanwijzers met geïntegreerde spatbordkappen en de “klassieke” grille die zijn horizontale verlengingen verloor.
Pontiac uit 1972
Er werden slechts kleine wijzigingen aangebracht aan het Pontiac-model op volledige grootte uit 1972. Het herziene frontale ontwerp heeft grotere richtingaanwijzers die in de spatbordkappen zijn geïntegreerd. De “klassieke” grille verloor zijn horizontale verlengingen en beide paren koplampen werden gegroepeerd in gedeelde heldere randen, in plaats van onafhankelijk van elkaar te worden gemonteerd, zoals in 1971.

De verkoop van Pontiac steeg dramatisch in 1972 en vertoonde een aanzienlijke groei ten opzichte van het voorgaande jaar. De visuele updates zijn subtiel maar merkbaar. De Bonneville en Grand Ville vervingen het vorige grillepatroon door subtielere horizontale lamellen en prominente verticale spijlen. De rockerbekleding van de Bonneville verloor zijn lamellenontwerp en heeft nu een scherper zijprofiel.
De bumper is zwaarder en heeft een robuuster uiterlijk. Op de voor- en achterbumpers zijn zwarte antikrasstrips toegevoegd. Dit gaat niet alleen over esthetiek. Dit is een preventieve aanval tegen toekomstige aanscherping van de federale bumperregels.
Binnenin onderging het ventilatiesysteem een wijziging. De lamellen van de achterklep en de achterklep zijn niet meer leverbaar. De lakkleuren en het interieurontwerp werden enigszins bijgewerkt, maar het algehele ontwerp bleef grotendeels trouw aan het model uit 1971.
Maar het echte verhaal speelt zich af onder de motorkap. Of beter gezegd: de manier waarop het verhaal wordt verteld.
SAE-nettobeoordeling verandert
In 1972 adopteerde General Motors de nettomethode van de Society of Automotive Engineers (SAE) voor het meten van het aantal pk’s. Dit is een grote verandering. Eerdere waarden omvatten vaak vermogensverliezen van accessoires zoals dynamo’s en waterpompen. De nieuwe SAE-netmethode meet het vermogen van de transmissie-staartas met alle geïnstalleerde accessoires, inclusief het luchtfilter en het uitlaatsysteem.
resultaat? De aantallen lijken klein. Deze zijn realistischer en weerspiegelen wat de motor daadwerkelijk naar de wielen stuurt. Presteren deze auto’s anders? Nee. Het werkelijke vermogen of de acceleratie daalden niet significant tussen de modellen uit 1971 en 1972. De verandering zit puur in de manier waarop de output wordt berekend.
De 350 kubieke inch V8, die voorheen een vermogen van 250 pk had, produceert nu 160 pk bij 4.400 tpm. Met de dubbele uitlaat stijgt dit cijfer naar 175 pk.
De 400-motor liet op papier een soortgelijke achteruitgang zien. De versie met twee cilinders ging van 265 pk naar 175 pk bij 4000 tpm. Dubbele uitlaatpijpen verhogen het vermogen tot 200 pk. De 300 pk sterke 400 met vier cilinders produceerde 200 pk bij 4.000 tpm. Duals duwden het naar 250 pk.
Hetzelfde geldt voor grote motoren. Het vermogen van de 455 met twee cilinders daalde van 280 pk naar 185 pk bij 4000 tpm (200 met duals). De 455 met vier cilinders stond bovenaan het aanbod van B-auto’s en produceerde 220 pk bij 3.600 tpm. Met twee uitlaatpijpen bereikt het vermogen 250 pk.
Deze cijfers lijken zwak vergeleken met 1971, maar worden simpelweg anders berekend.
Terugroepacties en productiepieken
Veiligheid is ook iets dat het vermelden waard is. De stuursystemen op grote GM-voertuigen werden in 1971 en 1972 teruggeroepen. De National Highway Transportation Safety Administration (NHTSA) heeft de risico’s geïdentificeerd. Kleine steentjes en vuil kunnen vast komen te zitten in de stuuraskoppeling. De controle over het stuur kan verloren gaan.
Er zijn beschermingen toegevoegd aan de getroffen voertuigen om dit probleem te verlichten. Voor het modeljaar 1973 werd een opnieuw ontworpen koppeling ontwikkeld om dit probleem op te lossen.
Ondanks de tegenwind van de regelgeving groeide de productie aanzienlijk. De totale productie steeg in 1972 met 31% tot ruim 342.000 exemplaren. Catalina is het werkpaard. Er werden 228.262 exemplaren geproduceerd. Dit enkele model voldeed vanaf 1971 aan vrijwel alle eisen voor grote Pontiacs.
Ook Bonneville en Grand Ville lieten groei zien. Kopers reageerden op het moderne uiterlijk en de waargenomen waarde, ook al leken de pk-cijfers op het embleem laag.
Het modeljaar 1973 zou meer veranderingen met zich meebrengen als gevolg van strengere federale emissie- en veiligheidsvoorschriften. Maar in 1972 hield Pontiac stand, paste zich aan de nieuwe meetnormen aan en verkocht meer auto’s dan ooit tevoren. Zelfs als het papierwerk anders zegt, is de spier er nog steeds. Wat als de overheid de zaken anders zou gaan meten? De cijfers veranderden, maar het metaal bleef hetzelfde.

Pontiac laat het vet vallen. Om het steeds groter wordende aanbod te vereenvoudigen, annuleerde het bedrijf de Catalina-cabriolet en schrapte het volledige Catalina Brougham-assortiment. De overige B-carrosseriemodellen, waaronder de grotere Pontiac, hadden een uniforme wielbasis van 124 inch. De wagen behoudt zijn lengte van 127 inch, waardoor de rest van het sedan-assortiment kan concurreren vanaf een compacter, uniform platform.
De voorkant krijgt een brute force-gedefinieerde facelift. Een enorme energie-absorberende bumper steekt uit de nieuwe grille over de volledige breedte. Catalina handhaaft het traditionele horizontale grillstaafpatroon. De andere series schakelden over op een “eierkrat” -ontwerp, waardoor de voorkant een agressievere rasterachtige uitstraling kreeg.
Upgrades onder de huid
Achterspatborden waren nu standaard op Grand Ville hardtops en cabriolets. Kleine details onderscheiden Grand Ville van de rest van het peloton. De Grand Ville-achterlichten zijn opnieuw ontworpen om een unieke lichtcombinatie te creëren die verschilt van de Catalina- en Bonneville-series.
Maar het echte verhaal zit onder de motorkap. De emissienormen worden strenger en Pontiac moet zich aanpassen. Alle V-8-motoren zijn uitgerust met emissiecontroleapparatuur van de volgende generatie. Dit omvat een uitlaatgasrecirculatiesysteem. Het doel is eenvoudig. Het injecteert een kleine hoeveelheid uitlaatgas in de cilinder. Dit verlaagt de verbrandingstemperaturen en vermindert de productie van schadelijke stikstofoxiden.
Piek 1973 en Transformatie 1974
1973 was een hoogtepunt. Pontiac verkocht 919.872 exemplaren. Dit waren er 281.000 ten opzichte van het voorgaande jaar dan het voorgaande jaar. Het full-size segment heeft aanzienlijk aan dit aantal bijgedragen, waarbij de productie van Catalina, Bonneville en Grand Ville de 375.000 eenheden nadert.
De meeste motoren werden in 1973 weer in gebruik genomen, maar de prestaties gingen achteruit. 455 tweecilinders ontbreken. De twin-pot 400-cid-motor werd de standaardkrachtbron van de Bonneville. De Bonneville Hardtop Coupé uit 1973 werd ook geleverd met het optionele “Radial Tuned Suspension” -pakket. Dit gaat niet alleen over radiaalbanden. Dit pakket bevat stijvere veren en schokbrekers voor een betere handling op een zwaar full-size chassis.
Toen kwam 1974. De federale normen voor kantelongevallen vereisten verdere wijzigingen. De tweedeurs hardtops Catalina en Bonneville kregen een nieuw “colonnade” -dak. Dit model voegt een B-colonnade en grotere ramen aan de achterkant toe. Achter de deur blijft een klein rolraam achter, waardoor de pilaarloze esthetiek behouden blijft voor degenen die van silhouetten houden.
Marktcrash
Het optimisme bleef niet duren. In oktober van dat jaar, slechts enkele weken nadat het model uit 1974 in de verkoop ging, brak er oorlog uit in het Midden-Oosten. Olieproducerende Arabische landen hebben olie-embargo’s opgelegd. De brandstofvoorraden zijn de afgelopen maanden krap geweest. De Amerikaanse belangstelling voor grote gezinsauto’s met V-8-motoren nam snel af. De nationale economie die op goedkope energie is gebouwd, gaat achteruit.
De komende jaren zullen moeilijk zijn voor Detroit. Het verkooprecord uit 1973 werd nooit herhaald. De industrie bevond zich midden in een donkere winter en de B-body Pontiac werd geconfronteerd met de realiteit waarvoor hij ontworpen was.

1974: Het jaar waarin de sfeer veranderde
De voorkant is opnieuw ontworpen, waarbij de vorige look is vervangen door een look die sterk in het Mercedes-Benz-territorium leunt. De radiator is terug naar het midden verplaatst en de gecombineerde parkeerlicht- en richtingaanwijzerstrip is in de opening tussen de bumper en de koplamprand gestoken. Ook de achterkant ontsnapte niet aan de aandacht. De nieuwe bumper is ontworpen om schokken te weerstaan en duwt de kentekenplaathouder omhoog in het dashboard en sluit de voormalige kofferbakopening af.
Onder de motorkap werd de line-up schaars. De 350cid-motor verdween uit het volledige assortiment. Hierdoor bleef de 400 twin-barrel-motor over als de basiskrachtbron voor de Catalina en Bonneville. Als je meer vermogen nodig hebt, wordt de Grand Ville standaard geleverd met een 455 met vier cilinders, en er zijn ook dubbele uitlaatopties beschikbaar. Je kunt nog steeds de grote 455 of de viercilinder 400 bestellen bij Catalina en Bonneville, maar de selectie slinkt snel.
De markt is veranderd. Kopers wilden plotseling een laag brandstofverbruik, en het volledige assortiment van Pontiac had niet veel zescilinderopties om aan die behoefte te voldoen. De productie daalde aanzienlijk. De totale productie van Pontiac daalde tot ongeveer 560.000 exemplaren. De modellen op ware grootte hebben het meest geleden. Vergeleken met het voorgaande jaar daalde het aantal appartementen met bijna 200.000 appartementen en werden er uiteindelijk slechts 175.766 gebouwd. Het zal niet meteen beter worden.
1975: Katalysatoren en gevolgen
Het model uit 1975 werd geïntroduceerd met een grote technische hindernis: de emissies. De meeste Pontiac-auto’s zijn nu uitgerust met katalysatoren om de uitstoot te verminderen. Deze apparaten zijn meer dan alleen accessoires. Het is noodzakelijk om speciale maatregelen te nemen. Er moet loodvrije brandstof worden gebruikt. Gelode benzine kan interne onderdelen van de omvormer beschadigen en noodzakelijke upgrades van de regelgeving omzetten in dure reparaties.

De laatste hand aan een full-size cabriolet
1975 markeerde het einde van de weg voor Pontiac full-size cabriolets. Het zou over tien jaar niet meer terugkomen. In de VS krimpt de markt voor droptops snel. Het behouden van de lichaamsstijl is financieel niet langer zinvol.
Pontiac verminderde ook het gewicht uit de line-up. De Bonneville sedan is verdwenen. Hetzelfde geldt voor de Catalina 4-deurs hardtop. Radial Tuned Suspension was nu echter standaard op alle full-size modellen.
De daklijn werd ook gewijzigd om de veranderende smaak te weerspiegelen. De Bonneville Coupé en Grand Ville Brougham Coupé hadden grote vaste zijruiten. De B-stijl loopt helemaal door tot aan het portierglas. De vierdeurs hardtop voegt een klein operavenster toe boven de achterstijl. Catalina sedans zijn uitgerust met een uitzetraam met vaste positie dat het glasoppervlak van de achterdeur vergroot.
General Motors promoot het gebruik van vierkante viervoudige koplampen op zijn luxe auto’s. Bonneville en Grand Ville hebben het begrepen. Ook gebruikelijk zijn een herziene grille en achterlichten die zich rond de randen van de spatborden wikkelen. Catalina’s hebben een nieuwe grille met zes elementen. Alle modellen behalve de wagen hebben een iets langere wielbasis van 123,4 inch.
De regelgeving voor uitlaatgassen wordt steeds strenger. Dit verwart de aandrijflijnopties. De 400 kubieke inch motor met een tweekeelcarburateur bleef de basiseenheid op Catalina’s en Bonnevilles zonder wagon. Dit geldt voor alle modellen, behalve die verkocht in Californië.
De 400 met vier cilinders werd standaard op de Catalinas en Bonnevilles in Californië. Hij werd ook geleverd bij elke “49 State” stationwagen en elke Grand Ville. De grote 455-cid V-8 was standaard op alle Californische wagons. Optioneel op andere full-size modellen. De totale compressieverhouding daalt naar 7,6:1.
1976 Pontiac: jubileum
1976 was het gouden jubileumjaar van Pontiac. Dit jaar was ook de laatste van het oversized B-frame en de 455-cid V8. Het aanzienlijk gereduceerde model uit 1977 stond al in de coulissen te wachten. Pontiac schudde zijn line-up voor het einde opnieuw om de verkoop te stimuleren.
Visueel is er niet veel veranderd. De update uit 1975 voelt vandaag de dag nog steeds fris aan. Het heeft geen zin om radicale veranderingen door te voeren. De grootste verandering was het schrappen van de naam Grand Ville. Marketingplanners hebben zich misschien gerealiseerd dat de merkwaarde van Bonneville werd verspild aan een onbewezen naamplaatje.
Ze brachten de naam Bonneville Brougham over naar een B-carrosserie van het hoogste niveau. Het algehele ontwerp van de grill is enigszins gewijzigd. Catalina-kopers kunnen kiezen voor een pakket op maat. Deze omvatten rechthoekige koplampen, extra exterieurbekleding en interieurupgrades. De aandrijflijnopties zijn hetzelfde als vorig jaar.
De totale productie van Pontiac bedroeg meer dan 200.000 exemplaren. De Amerikaanse economie verbetert. Consumenten herstellen zich van de zorgen over de brandstofprijzen. De bestellingen voor Pontiacs op volledige grootte zijn teruggekeerd. In 1975 daalde de verkoop tot 126.555 eenheden, maar in 1976 steeg de verkoop tot 137.216 eenheden.
Dit was echter niet genoeg om de doorbraak van B-body te voorkomen. De persoonlijke coupéserie van de Grand Prix nam een comfortabele voorsprong. Grote Pontiac-auto’s van 1971 tot 1976 waren stijlvol en luxueus. Maar het waren niet de juiste auto’s voor hun tijd.
Ze zijn groter, zwaarder, complexer en duurder om te vervaardigen. Brandstofefficiëntie en lage bedrijfskosten zijn belangrijk. Gedurende deze tijd introduceerde GM zijn grootste, duurste en dorstigste machines. Het bedrijf is niet sterk aanwezig in het compacte en subcompacte segment.
De ontwikkeling van de bedrijfsstructuur van GM verliep traag. Voor wijzigingen in de productlijn is de toestemming van alle afdelingen vereist. Dit maakt het moeilijk om te beslissen wanneer een nieuw product moet worden gelanceerd. Marktaandeel verloren aan buitenlandse concurrenten. Deze trend is nooit volledig gekeerd.
1971-1976 Pontiac-modellen, prijzen, productie
De Pontiac uit 1971-1976 maakte een einde aan het tijdperk van grote benzineslurpers. Ze hebben de stijl van die tijd. Strengere federale brandstofnormen en stijgende benzineprijzen hebben ze overbodig gemaakt. Hieronder staan de specificaties voor de Pontiac-modellen uit 1971-1976.

Het gewicht van water en het einde van een tijdperk
De Pontiac uit 1975 kreeg belangrijke updates, maar het momentum was tot stilstand gekomen. Tegen die tijd waren Amerikaanse zware auto’s in hun enorme omvang verloren gegaan. Het is niet langer een kwestie van stijl. Dit gaat allemaal over natuurkunde. De natuurkunde wint.
Laten we naar de cijfers kijken. Om precies te zijn, de jaren tot de laatste snik. De cijfers vertellen over inflatie, expansie en de langzame teruggang in de productie van topmodellen.
1971: Driehoekige top
In 1971 bestond het volledige assortiment van Pontiac uit drie pijlers: de Catalina, Bonneville en Grand Ville. Ze zaten op iets andere wielbases, wat de binnenruimte en uiteindelijk de marktpositie bepaalt.
Pontiac Catalina uit 1971 was de bestseller. Hij kreeg een wielbasis van 123,5 inch voor sedans, terwijl de wagen een langere wielbasis heeft van 127,0 inch. Hoewel dit het instapmodel is, weegt zelfs de basiscoupé 4.107 pond. prijskaartje? $ 3.939.
De productie was gezond. De verkoop van vierdeurs sedans bedroeg 59.355 exemplaren. De Coupé volgt op de voet met 46.257 exemplaren. De Safari Wagon is verkrijgbaar in tweedeurs- (2S) en vierdeursversies (3S), met een totale verkoop van ongeveer 19.600 exemplaren. De Brougham-uitvoering, een luxe upgrade, voegde nog eens 23.893 exemplaren toe. De totale Catalina-productie in 1971 bedroeg 173.489 eenheden.
Catalina is de ruggengraat. Het is zwaar, duur en overal.
Bovenop de ladder staat een Pontiac Bonneville uit 1971. De wielbasis is 126,0 inch, langer dan de basis Catalina sedan. Prijzen beginnen bij $ 4.210 voor de vierdeurs sedan en $ 4.643 voor de tweedeurs Grand Safari-wagen. Zoals verwacht was de productie lager. Hardtop sedans voerden de lijst aan met 16.393 verkochte exemplaren. De verkoop van wagenmodellen zorgde voor vertraging en er werden in totaal 9.585 exemplaren vervoerd. Totale productie in Bonneville: 41.269 eenheden.
Dan is er nog de Pontiac Grand Ville uit 1971. Dit was de halo. De hardtopcoupé weegt 4.223 pond en is te koop voor $ 4.497. De hardtop sedan is zwaarder met 4.303 pond en kost $ 4.566. Er is ook een cabrioletcoupé verkrijgbaar voor $ 4.706. De productie is hier beperkt, maar geconcentreerd. Van deze hardtop sedan werden 30.524 exemplaren verkocht. De coupé kostte 14.017. Als je 1.789 cabriolets en 194 chassiseenheden optelt, krijg je 46.524 Grand Villes.
De totale productie van Pontiac in 1971 bedroeg 261.282 exemplaren. Dat is een gezond aantal. Maar kijk eens beter. De luxueuze Grand Ville verbleekt in vergelijking met de massamarkt Catalina.
1972: De inflatie bereikt de sticker
Deze trend zette zich voort tot 1972, toen de prijzen stegen. Gewichtstoename. De markt is veranderd.
De Pontiac Catalina uit 1972 heeft een wielbasis van 123,5 inch voor de sedan en 127,0 inch voor de stationwagen. Maar daalde de prijs van de basissedan met hardtop tot slechts $ 3.874? Nee, kijk naar het gewicht. Zijn gewicht nam toe tot 4.179 pond. De vierdeurs sedan begint bij $ 3.713. De productie groeide snel. Er werden slechts 83.004 vierdeurs sedans verkocht. De verkoop van coupés steeg tot 60.233 exemplaren. Er zijn in totaal 27.302 safariwagens. De totale Catalina-productie steeg tot 228.262 eenheden.
Pontiac Bonneville uit 1972 volgde. De hardtop sedan kost $ 4.293. Prijzen voor de Grand Safari Wagon beginnen bij $ 4.581. Er werden 10.568 exemplaren van de coupé verkocht. De wagenmodellen verplaatsten in totaal 14.215 eenheden. Totale productie Bonneville: 50.293 eenheden.
1972 Pontiac Grand Ville verhoogde de productie van sedans aanzienlijk. Er werden 41.346 exemplaren van de coupé verkocht. De coupé kost $ 19.852. converteerbaar? 2.213. Plus 320-chassis. De totale productie van Grand Ville steeg naar 63.731 eenheden.
De totale productie van Pontiac in 1972 bedroeg 342.286 exemplaren. Een recordjaar. Maar is dit duurzaam? De auto wordt zwaarder. De Grand Ville Coupé uit 1972 weegt 4.378 kg. Dat is ruim 2 ton.
1973: De verschuiving
In 1973 was de wielbasis veranderd. De totale lengte van de sedans Catalina en Bonneville neemt toe tot 124,0 inch. De wagens bleven op 127,0 inch.
Pontiac Catalina uit 1973 verloor de Brougham-trim uit de dataset. Is het verdwenen? Of is het samengevoegd? De gegevens tonen sedans met hardtop, coupés en vierdeurs sedans. Vierdeurs sedans zijn nog steeds koning, met 100.592 verkochte exemplaren. De coupé deed het goed, met 74.394 verkochte exemplaren. De wagons, nu zwaarder (de Safari 2S woog 4.791 pond), met een totaal van 30.416 verplaatst. Totale Catalina-productie: 237.065 eenheden.
1973 Pontiac Bonneville heeft zijn wagenaanbod geschrapt vanwege deze specifieke storing? Nee, wacht. Bonneville-nummers verwijzen hier alleen naar coupés, coupés en sedans. De totale productie bedroeg 46.898 eenheden. De verkoop van hardtop sedans leidde met 17.202 exemplaren.
1973 Pontiac Grand Ville heroverde het wagonsegment. De Grand Safari 2S Wagon weegt 4.823 pond en kost $ 4.674. De 3S-wagen is zwaarder: 4.925 pond en $ 4.821. De productie was robuust. Van de hardtop sedan werden 44.092 exemplaren verplaatst. De coupé kostte 23.963. De cabriolet was populair en er werden 4.447 exemplaren verkocht. Wagens gecombineerd voor 17.670 eenheden. Voeg 240 chassis toe. Totale productie van Grand Ville: 90.412 eenheden.
Totale Pontiac-productie in 1973: 374.375 exemplaren. Hoogste totaal ooit. Maar kijk eens naar de mix. Grand Ville wordt een belangrijke speler en haalt Bonneville in. Catalina is nog steeds de verkoopleider, maar de luxemarkt consolideert.
1974: Knijp
De wielen zijn vastgedraaid. De regeldruk neemt toe. Normen voor brandstofefficiëntie komen binnenkort ook beschikbaar. De auto’s werden zwaarder, maar de markt werd kieskeuriger.
De Pontiac Catalina uit 1974 behield de wielbasis van 124,0 inch van de sedan. Het gewicht van de safariwagen is aanzienlijk toegenomen. De 2S-wagen weegt 4.973 pond. De 3S-truck weegt 5037 lbs. De prijzen zijn aanzienlijk gestegen. De 2S-wagen kost $ 4.692. De 3S-wagen kost $ 4.834. De prijzen voor de hardtop sedan stijgen naar $ 4.347. De vierdeurs sedan kost $ 4.190.
De productie is ingestort. Van deze vierdeurs sedan werden 46.025 exemplaren verkocht. De verkoop van coupés daalde tot 40.657 exemplaren. De busjes waren duur en zwaar, en er konden in totaal slechts 12.148 in. De totale productie van Catalina daalde drastisch tot 110.599 eenheden. Dat is minder dan de helft van het niveau van 1973.
De Pontiac Bonneville uit 1974 ondervond een soortgelijke storing. De hardtop sedan kost $ 4.639 en weegt 4.444 pond. Er werden slechts 6.151 exemplaren verkocht. De coupé deed het iets beter, met 7.639 verkochte exemplaren. Van deze vierdeurs sedan werden 6.770 exemplaren verkocht. Totale productie in Bonneville: 20.560 eenheden. Dat is een fractie van wat het vorig jaar was.
1974 Pontiac Grand Ville Informatie eindigt met 2S-wagen. De 2S-wagen weegt 5.011 pond en kost $ 5.099. Hoewel de code geen volledige operationele informatie over Grand Ville bevat, zijn de trends duidelijk. Paardenkoetsen zijn duur. De sedan is zwaar. De markt verdampt.
Einde van de regel
In 1975 vond er een verandering plaats. Een nieuwe look. Nieuwe functies. Maar de gegevens van 1971-1974 vertellen de waarheid. De grote Pontiac verloor zijn aantrekkingskracht.
De voorheen dominante Catalina is gedaald van 237.000.
1974: De laatste snik van de grote Pontiacs
De grote, full-size Pontiac-serie was geen gejammer. Het was een plof. In 1974 was de Grand Ville feitelijk slechts een naam op een badge met Brougham-afwerking, en het echte zware werk werd gedaan door de Bonneville en de massamarkt Catalina. De Grand Ville zelf was een uitstervend ras. Dat jaar rolden er slechts 44.607 exemplaren van de band. Vergelijk dat eens met de 11.631 hardtopcoupés en 21.714 sedans van vorig jaar, en je kunt zien dat het merk moeite heeft om zijn positie te vinden. Convertibles zijn verdwenen. De wagen werd kleiner. Wordt het chassis alleen verkocht aan custom carrosseriebouwers? Slechts 113 stuks beschikbaar.
De totale productie van Pontiac in 1974 bedroeg 175.766 exemplaren. Het voelde als een overwinningsronde. Dat was het niet. Het was slechts de laatste snik van een tijdperk voordat het bedrijf besloot alles in te krimpen om aan de nieuwe veiligheids- en brandstofnormen te voldoen.
1975: De Catalina neemt het over
In 1975 was de hiërarchie veranderd. De Pontiac Catalina** uit 1975 werd de volumeverkoper, het brood en de boter. Het ging niet om luxe. het ging om het verplaatsen van mensen. De wielbasis bedraagt nog steeds 123,4 inch voor de sedan en 127,0 inch voor de stationwagon, maar het gewicht is verlaagd. De Safari vierdeurswagen, ooit een gezinschauffeur, weegt 4.933 pond voor de 2S en 5.000 pond voor de 3S. De prijzen zijn echter gestegen. Prijzen voor dezelfde 2S-wagen beginnen bij $ 5.149.
Kijk naar de productieaantallen. Er werden 21.644 Catalina hardtopcoupés geproduceerd. Een 4-deurs sedan? 40.398. Het totale aantal werknemers op de Catalina-lijn bedroeg 70.998. Het was het werkpaard. Ondertussen behield de Pontiac Bonneville uit 1975 zijn premiumstatus met 27.815 verkochte exemplaren. De Grand Ville Brougham is nu volledig geïntegreerd in de Bonneville-productlijn, met in totaal 27.742 geproduceerde exemplaren. Het onderscheid tussen “Bonneville” en “Grand Ville” vervaagt. De Brougham-bekleding is slechts de topafwerking op hetzelfde platform.
De totale productie van Pontiac in 1975 bedroeg 126.555 exemplaren. De markt koelt af. De oliecrisis heeft nog steeds een negatief effect op de machines, waardoor alle soorten staal essentieel zijn geworden.
1976: de laatste grote standaard
1976 was het laatste hoera voor de traditionele full-size Pontiac carrosserievorm. De Pontiac Catalina uit 1976 bleef de verkoop domineren met 72.745 exemplaren. De Safari Wagon bleef de steunpilaar: er werden 4.735 2S-modellen verkocht en 5.513 3S-modellen. Van deze hardtopcoupé zijn 15.262 exemplaren geproduceerd. auto? 47.235. Dat is een enorm aantal voor een auto die binnenkort zal uitsterven.
1976 Pontiac Bonneville De productie steeg tot 33.769 exemplaren. De Grand Safari Wagon bleef populair, met 3.462 verkochte exemplaren voor het 2S-model en 6.176 exemplaren voor het 3S-model. De productie van deze hardtop sedan bedroeg 14.942 exemplaren. De coupé voegde er 9.189 toe. De Pontiac Bonneville Brougham uit 1976 was een apart beest en produceerde 30.702 exemplaren. De coupé alleen al was verantwoordelijk voor 10.466 daarvan. De verkoop van sedans met harde daken steeg met nog eens 20.236 exemplaren.
De totale productie van Pontiac in 1976 bedroeg 137.216 exemplaren. Dit is een solide aantal. Maar dit jaar is het laatste jaar van deze generatie. Het jaar daarop veranderde alles. De wielbasis is verkort. De styling werd zachter. De Amerikaanse reus moet opnieuw leren lopen.
De specificaties die het tijdperk definieerden
Dit cijfer vertelt ons dat bedrijven zich zo lang mogelijk tegen de verandering hebben verzet. In 1974 woog de Grand Ville-wagen meer dan 5.100 pond. De hardtopcoupé stond op 4.432. In 1976 was het gewicht van de Catalina sedan gedaald tot 4.276 pond. Ondanks dat de auto honderden kilo’s lichter is, voelt hij nog steeds groot aan. Het prijskaartje vertelt een ander verhaal. De inflatie vreet weg. In 1975 kostte een eenvoudige Catalina-sedan ongeveer $ 4.600. In 1976 werd dezelfde auto verkocht voor $ 4.767. De prijs van de Bonneville-hardtop steeg van $ 5.153 in 1975 naar $ 5.312 in 1976. Maar de prijs van de Brougham bleef stijgen. De prijzen voor coupés begonnen in 1975 bij $ 5.729 en stegen tot $ 5.734 in 1976. De prijzen van hardtop sedans stegen van $ 5.896 naar $ 5.734.






















